BİR PAÇKA ƏMƏKDAR...

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

BİR PAÇKA ƏMƏKDAR...

Bir dəfə həmkarlarla xarici səfərdə olanda dünyanın o biri ucundan - Uzaq Vostokdan, əyalət qəzetindən gələn bir jurnalistin hərəkətindən şoka düşmüşdük. Tədbir beynəlxalq xarakterli idi, bizi də beynəlxalq media institutları, hüquq müdafiəçiləriE ilə görüşdürürdülər. Bu yaşlı xanım jurnalist də qabağına kim çıxırdısa, çantasından öz əyalətinin atributu olan balaca qoz suvenirlərini çıxarıb ona təqdim edirdi. Beynəlxalq institutlar bir yana, otelin recepcionundakı işçi, restoranda ofisiant, təyyarədə stüardessa, taksidə sürücüE bir sözlə, getdiyimiz şəhərin bütün sakinlərinə bu hədiyyədən pay düşmüşdü. Həmkarlar zarafatla deyirdi ki, görəsən o suvenirlər bir-bir hardan çıxır?

Hərdən bizdə də əməkdar artist adı paylananda yadıma bu mənzərə düşür. Çantada bir sürü ad var, qabaqlarına kim çıxır, dürtüşdürürlər əlinə. “Ay mənim Arzu qızım” kimi “şedevr”i səsləndirən Səməd Səmədov xalq artisti adını alanda da belə olub. Ona görə özünün dediyinə görə bu şəkildə sevinib: “”Xalq artisti" olmağım haqqında xəbər mənə çatanda şou-proqramda idim. Sevincimdən az qala səhnədə dombalaq aşmışdım. Xalq artisti olmağıma şoka düşənlər savadsızdırlar!"
Məhz belə deyib: savadsızdılar. Bu adı almağın yolu YAP-ın təbliğat konsertlərində qol götürüb oynamaqdan, yeri gəldi gəlmədi hökumətin şəninə tərif deməkdən keçsə də, özü bu xəbərdən şoka düşüb, dombalaq aşmaq istəsə də... buna təəccüblənənlər savadsız olublar müəllimin gözündə. Sonra da ara qarışıb, məzhəb itib. Ad almayanlar bizim kənddə deyilən kimi, ayıb-qaxınc söhbətləri töküb ortaya. Nüşabə Ələsgərlinin müsahibəsini oxudum o gün. Bacı deyir, o adı harda satırlar, gedib mən də alım? Kim məndən artıqdır, Cenifer Lopez də toylarda oxuyur, mən bilirsiz neynərəm və bunun kimi bir neçə “qızıl xırdalaması”.
“Rusetdəki” azərbaycanlıların toyuna gedib, bunu xarici qastrol adı ilə təqdim edən manıslar meydanında belə söhbətlərdən nə qədər desən var. Əslində bu da yumurta-cücə dartışmasına bənzəyir. Camaat manısa o qədər pul verib, toya çağırmasa, diskini oxutmasa o, populyarlaşmaz. Çağırma, gəlməsin. Mahnısına qulaq asma, populyarlaşmasın. Əks arqument isə “manıs populyardır, ona görə özünü belə baha qiymətə satır”dır. Anlaşılmayan isə odur ki, bu xarabada normal səsi olan da öz işi ilə məşğul ola bilmir. Müğənnilərin əksəri ya gözəllik salonu açır, ya şadlıq sarayı, ya da maşın alverinə girişir. Toya gedir, pul alır, kiməsə haqq verir. Qadın müğənnilərin adı mütləq hansısa iş adamı ilə hallanır. Rəksanə demiş, sponsor tapmamış səhnəyə çıxmırlar. Hacı Məmmədov olayında neçə müğənninin, şou biznes əhlinin onun “dostu” olduğu üzə çıxmışdı. Səbəb? Ələbaxanlıq, yüksək vəzifəli şəxsə maddi-mənəvi ehtiyac. Əməkdar artist adı alan Yaşar Nuri xəstələnən kimi hansısa iş adamının əlinə baxırsa, hansı addan, tituldan danışırıq? Bu adların kimə və nəyə xeyri var? Ramiz Rövşən kimi şair deyir ki, arzum budur mənə xalq şairi adı verməsinlər. Haqlıdır, bu mənzərəni görəndən sonra kim həmin ada yaxın dayanmaq istəyər?
Ötən həftə ölkədə Üzeyir Hacıbəyov həftəsi idi, bütün telekanallar, radiolar ondan danışdı. Amma internetdə bəstəkar barədə axtarış verəndə hansısa gənc müğənni Üzeyirin adı, mahnıları çıxırdı ortaya. Faciəvi mənzərə budur: dahi bəstəkarın adı kimi, şöhrətini də oğurlamağa cəhd edirlər. Əsəblərimin hesabına mahnılardan bir neçəsinə qulaq asdım: intihar idi. Bu sözləri hansı ağlın yiyəsi, nə deyib yazıb, bilinməz. Amma fakt budu ki, gənclər Üzeyir deyəndə “Anlamır ay papası” deyən bir oğlanı tanıyır və bu, belə də gedəcək. Bir neçə ilə ona da həmin addan versələr, mən heç təəccüblənmərəm. Abel Məhərrəmov demiş, axı xalq onun arxasınca gedir...
Kim bilir, Üzeyir Hacıbəyov əməkdar artist olub, yoxsa xalq artisti?

811 dəfə baxılıb