REPİMİZ DƏ YALTAQDIR | Yeni Müsavat

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

REPİMİZ DƏ YALTAQDIR

Adam bunlara qulaq asanda öz zəkasına şübhə eləyir. Düşünürsən ki, doğrudanmı mən bunlarla eyni dildə danışıb, eyni ölkədə yaşayıram? Hər şey cəhənnəm, həqiqətənmi gənclər oturub maraqla onlara qulaq asır, yeni kliplərini, adına mahnı dedikləri mızıltı parçasını gözləyir?

Tamam, “palatka müğənnisi”, ya da ulduz olmaq üçün bir anda ortaya çıxıb, hay-küy salanları çox görmüşük. Az keçmədən özləri kimi səsləri də yaddan çıxıb. Bəs yaddan çıxana qədər? Neçə cavanın zövqü korlanır, nə qədər valideynin əsəbi tarıma çəkilir. Məcburam onların səsini yolda-izdə, marşrutda, mağazada eşitməyə? Melodiyalar plagiat, sözlərsə faciə...
Hələ bəzisi var ki, elə bilir rep adı ilə ağzına(ağlına yox ha) gələni oxuya bilər. Düzdü, rep asi, etirazçı janrdır, daha çox insanların narazılığını özündə əks etdirir və sair. Lap yaxşı, bizim ölkədən çox harda etirazçı, problem var? Sosial narazılıqlar xirtdəyə qədər, haqsızlıqlar da onun kimi. Ən məşhur reperimiz “Dəyirman” qrupu idi, onlar da deyirdilər ki, “Cibdə varsa pul, layf iz vandeful”. Yəni, cibdə pul varsa, həyat da gözəldir. Belə etiraz olar?
Hələ bir təzəsi çıxıb, adına Mina deyirlər. O da öz aləmində reper, yəni etirazçı qızdır. Mahnısının da adı “Get oppan”(hoppan yox ha, oppan). Söyüş, arqo, bəsitlik – nə axtarsan var mahnıda. O mahnı oxuyanda adama elə gəlir, Cəlal Əliyev söyüş söyür, tutaq ki, kiməsə “mandaluşka” deyir. Mahnıda bir dənə də olsun, sosial etiraz, asi mesaj yoxdur. Baxmayaraq ki, qarşılarına bunu məqsəd qoyublar. Sözlər isə təzəcə dil açmış uşağın danışığını xatırladır.” Səhər otaq, gözlər açmaq, ayaq qalxmaq, qara torpaq... Dur oppan...” Heç dəxli var?
Yadımdadı, illər əvvəl Anar Nağılbaz belə bundan daha babat bir iş qoymuşdu ortaya. “Kasıbların mahnısı” adlı rep oxuyurdu, sözlər də təxminən belə idi ki, “ət baha, yağ baha, un baha” və sair. Pis-yaxşı bahaçılığa etiraz etmişdi. Adi bir müqayisə. Türkiyədə “Cəza” adlı bir rep qrupu var – qabaqlarına kim çıxır, məhv edirlər. “Seninle iyi arasında qocaman bir fark var” deyə oxuyan uşaqlar var ha, onları deyirəm. Bir mahnılarından sitat gətirim – Komedyenler iş başında, düzelecekmi politika
Üzülecekmi aileler, yoksa düzülecekmi? Canavar enflasyonu 1%-mi vurdular, Çok komik yalan, çok komik dolan...
Dediyim kimi, ölkədə narazılıqdan, tənqiddən bol nə var? Bu halda niyə tənqid hədəfləri kənarda qalır? Bacarmırsınızsa, heç bu janra iddia etməyin də. Brilyant kimi, Faiq kimi “xalqımın günləri necə xoş, necə şən keçir” deyib oxuyun, kimlərsə də qol götürüb oynasın. Ya da Üzeyir kimi “marşrut müğənnisi” olduğunu boynunuza alıb, “”Kəsəcəm damarları” tipli mahnı oxuyun. Yoxsa ki, patriot müğənni, Qarabağ dərdi, bütöv Azərbaycan... Axı bu qızcığaz daha öncəki klipində buna iddia edirdi. Üstəlik, ölkənin “ən vətənpərvər kanalı“ da onu təbliğ edir. O halda bu nə turşu, bu nə pəhriz?
Yazını komik mahnılarla başladım, maraqlı bir əhvalatla da yekunlaşdırdım. Demək, 1998-ci ildə Fransada bir nəfər intihar üçün bir neçə vasitədən eyni vaxtda istifadə edib. Dənizin sahilindəki qayaya bağladığı kəndiri boğazına keçirib. Daha sonra zəhər içib, paltarına od vuraraq özünü uçuruma atıb və atlanarkən də əlindəki tapança ilə başına atəş açıb. Lakin güllə onun başına dəyməyib, yan keçərək kəndiri qırıb. İntiharçı dənizə düşüb. Soyuq su yanan paltarlarını söndürüb və eyni zamanda onu şoka salıb. Şok nəticəsində intiharçı içdiyi zəhəri qaytarıb. Bir balıqçı tərəfindən dənizdən çıxarılaraq xəstəxanaya yerləşdirilən həmin şəxs orada hipotermiyadan (bədən hərarətinin aşağı düşməsindən) dünyasını dəyişib.
Bax, bizdə həmin o intihar edən adamın vəziyyətinə düşmüşük. Yan-yörəmizdəki bütün dərd-bəlalardan canımızı qurtara bilirik. Bizi öldürsə, öldürsə, bu mahnılar öldürəcək...

872 dəfə baxılıb