ASLAN OĞLUM... DAN GÖYƏRMİŞ ÜZƏ

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

ASLAN OĞLUM... DAN GÖYƏRMİŞ ÜZƏ

Ötən həftə cəmiyyətin tanınmış qadınları döyülmüş, üz-gözləri göyərmiş halda mətbuat konfransı keçirdilər... Diqqətinizi çəkdi, deyilmi? Elə onlar da buna nail olmaq istəyirdilər. “Təmiz Dünya” Qadınlara yardım İctimai Birliyi bütün dünyada keçirilən qadınlara qarşı zorakılığa yox deyən 16 günlük aksiyaya qoşulub. Buna görə də tədbir keçiriblər və burada qadın təşkilat nümayəndələri üzlərini göy boya ilə boyayaraq qadınların məişət zoraklılğına məruz qalmalarına etiraz ediblər.

Bilmirəm, neçə kişi bu mənzərəyə baxıb, sarsıntı keçirdi, amma məqsəd bu sarsıntı idi. “Gəncədə bir qadın döyülərək öldürüldü”, “Əri boşanmaq istəyən həyat yoldaşını bıçaqladı”... Bunun kimi xəbərlər artıq kriminal xronikanın “vazkeçilməzlər”idir. Məşədi İbad sayağı arvadı ayda ən azı bir dəfə döyməyin kişilik quralı sayıldığı məmləkətdə yaşayırıq nə yazıq ki... Bir dəfə yazmışam, qoy təkrar olsun. Bizlərdə ən məşhur şair qadınını “Soğan soya-soya ağlayan qadın. Həyatın da soğan kimi acıdır, acı” deyə vəsf edir. Ən yaxşı halda isə “qara paltarlı qadın” deyərək illər boyu gününü necə qara etdiyini qələmə alır. Ən məşhur köşə yazarı qadın yerinə “arvad” (ən şirin variantda arvadağa) sözünü işlətməklə “satira”nın gücünü artırır, oxucu rəğbəti toplayır. Bir dəfə barmağı avtobus qapısında qaldığı üçün onu sarıyan dostum soruşanlara “arvadı döyəndə olub” deyərək, xeyli dostunu güldürmüşdü. Zarafatlara, məzələrə mövzu olan qadın... “Çocuqlar duymasın”ın Haluku demiş, həyat yoldaşına yardım etmək “0 kalorili erkək olmaq”, onun üstünə yerli-yersiz bağırmaq isə “daş fırın erkək” olmaq anlamına gəlir bizim ellərdə. Hətta və hətta... “Qadın da insandır” kimi bir “kəlam” edən siyasətçilər yetişdirib bu torpaq. Onda bu təəccüb niyə?
Amma və lakin... Hərdən yezid üçün də ağlamaq lazımdır deyib atalarımız. Doğrudanmı bu anormallığın yaranmasında təkcə güclü cinsin nümayəndələri günahkardır? Axı biz qadınların ailə quran kimi ən böyük istəyi dünyaya uşaq, mümkünsə oğlan uşağı gətirməkdir. Qadının oğlan anası olması az qala onun üstünlüyü kimi qələmə verilir. Gəlini azərbaycanlı olan ukraynalı bir müsahibim demişdi: sizdə qadınlar oğlan dünyaya gətirəndən sonra özlərindən əmin olur. Hələ də bu diyarlarda dalbadal qızı olan kişiyə “canın sağ olsun” təsəllisi verilir. Qadınlar bir-birlərinə alqış edəndə “Allah qardaşının, ərinin(ananın, bacının yox ha) canını sağ eləsin” deyir. Söyüşün ünvanı isə mütləq ana-bacı olur. Oğlan uşağı dünyaya gətirmək üçün bətnindəki qız körpəni qətlə yetirənlər də nə yazıq ki, zərif cinsin nümayəndələridir. Bəs əri istəyir deyə karyerasından vaz keçənlər kim? Oğlu məhəllədə dava edəndə guya onu danlayan, içdən-içə isə “halaldır” deyən yenə bizlər deyilikmi?
Bir dəfə öz qulağımla eşitmişdim. İki oğlan avtobusda söhbət edərkən biri o birindən “bacın necədir” soruşmuşdu. O da təxminən belə cavab vermişdi: “qələt edir, yaxşıdır”. Təxminən sözünü ona görə yazdım ki, “qələt edir” onun dediyi variantın yanında şükürlü idi. Yaxşı, bəs o oğlanı dünyaya gətirən, tərbiyə edən kim? Məlum, bizim toplumda uşaqların tərbiyəsi ilə anası məşğul olur. Bacısı evə gec gəldiyi, rəfiqəsigildə oturduğu üçün onu qardaşı ilə qorxudan, hətta qardaşına döydürən kimdir? Süfrədə yeməyin ən dadlı hissəsini oğluna, ərinə verib, qızına “ikinci sort insan” münasibəti göstərən də nə yazıq ki, qadınlardır. Misalları o qədər artıra bilərik ki...
Sözümün mustafası odu ki... “Aslan oğlum” deyib, evdəki balaca oğlanlarınızdan heyvan yaratmayın. Qoyun insan kimi böyüsünlər. Əks halda başınızda çatlayacaq...

664 dəfə baxılıb