QAR DƏRSLƏRİ... | Yeni Müsavat

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

QAR DƏRSLƏRİ...

Bilirəm, indi çoxunuzun evində su boruları donub, susuz qalmısınız. İşığınız fasilələrlə verilir, qaz arada bir göz vurur. Qızınmaq üçün bütün ailə bir otağa yığışıb, minimal su tələbatı üçün bayırdan vedrə-vedrə qar daşıyanınız da var hətta. Xüləs, kənd həyatı yaşayırsız əksəriyyətiniz. Qar Uludağda, İsveçdə xizək sürənlər üçün bir nemət olduğu halda, bizim kimilər üçün fəlakətin carçısıdır. Yəni, bu ağ mərətin(bizim kənddə belə deyirlər-S.T) də konkret bir tərifi yoxdur. Uludağdakı üçün bir ekzotika, Bakıdakı Məmməd üçün cəhənnəmin ta kəndisi.

Tutaq, bəndəniz son 9-10 gündə aramsız olaraq, həm də özümə təskinlik üçün deyir ki, “bu işıqsız, susuz günlərimi hökumətə bağışlamayacam”. Evdəkilər də məni lağa qoyaraq, “sən canın, bağışlamayıb neyləyəcəksən?” deyə soruşurlar. Özümü sındırmıram, “görərsiz” deyirəm. Hərənin bir intiqam planı var, niyə açıqlasın ki? Nə bilirsiz, hökumət bizdən nəyin, kimin heyfini alıb, belə rəzalət yaşadır?
Zarafatsız, paytaxt əhli bu əzablı saatlara görə kimə necə intiqam planı hazırlayıb, bilmirəm, amma bu dəfə tamam başqa bir mövzudan danışmaq istəyirəm. Susuzuq, işıqsızıq, qazımız, istiliyimiz də yoxdur, tamam. Amma bu arada maraqlı bir həyat dərsi də keçirik.
Dərs 1. Bu soyuq günlərdə dost-düşməni daha yaxşı tanımaq olur. Hansı dostun, qohumun sənin qayğına nə dərəcədə qalır, kommunal şərtlərinə(şərtsizliyinə) görə əndişə keçirir, köməyini təklif edir, öyrənirsən. “Qışda borca qar almaq da mümkün deyil” məsəlinin əslində kimin üçün, hansı qonşun üçün deyildiyini bir daha anlayırsan. Həyətdən qar yığmaq istəyəndə hansısa qonşun “bura bizim ərazidi, o biri tərəfdən qar yığ” deyirsə, anla ki, bu, həmin məsəlin qəhrəmanıdır. Kommunal problemlərdən agah olmaq üçün qonşunun qapısını döyürsənsə, onunla iki kəlmə kəsmək imkanın da yaranır. Öyrənirsən ki, sən demə, onun 2 yox, üç uşağı varmış, hətta biri əsgərlikdəymiş, özü də hər gün sizin qəzeti oxuyurmuş.
Dərs 2. Ailə üzvlərinlə daha çox vaxt keçirməli olduğunu başa düşürsən. İşıq yanmırsa, bütün ailə fərdlərinin bir odeyal altında oturub, notbukda filmə baxmasının mümkün olduğunu dərk edirsən. Bu, daha maraqlı olurmuş sən demə. Məlum, indi hərənin öz notbukunda, ya da istədiyi saatda filmə baxdığı bir ailə modeli yaratmışıq. Adam uşağının üzünü də az qala görmür.
Dərs 3. İşıq yoxsa, iş yox, xəbər yox, internet yox, sosial şəbəkə yox... Əvəzində isə tutaq ki, mütaliə, evdəkilərlə söhbət, həyat yoldaşının Murovdakı əsgərlik xatirələrini dinləmək imkanı var. Texnikanın günümüzü, həyatımızı necə əlimizdən aldığına dair acı gerçəyi bu şaxtalı qar necə üzümüzə vurdu, fərqindəsiz?
Dərs 4. Yuxarıda adını çəkdiyim idarələrin qəza xidmətlərində sən demə, el ağbirçəkləri, ağsaqqallar işə götürülürmüş. Bu günlər ərzində hansına zəng edirdin, “ellə gələn dərd toy-bayramdır”, “ay bala, səbirli ol, pis günün ömrü az olar” tipli cavablar verirdilər. Götür o xalaları, dayıları, apar hansısa elçiliyə, şirin dillərinə basıb, nazir, biznesmen qızını alsınlar, üstündə də nazirlikdə hansısa post.
Dünyada bir trend var indi. Tez-tez “80-lər parti”si keçirirlər. Gənclər də 80-ci illərdə dəb olan paltarları geyinir, o illərin məşhur mahnıları ilə əylənirlər. Bakının qış günləri mənə “80-lər”i xatırlatdı. Texnikanın inkişaf etmədiyi, sovetlərin əlinə baxdığımız üçün çox şeyin əskik olduğu o yoxluq illərini. Çörək, yağ üçün talonla növbəyə dayandığımız, suyun gündə bir saat verildiyi, hamının sürü kimi, kollektiv şəkildə, “bir ürəkdə minlərlə can” kimi yaşadığı 80-lər. Heey, gidi günlər...

373 dəfə baxılıb