SÖZÇÜNÜ GÖSTƏR, KİM OLDUĞUNU DEYİM

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

SÖZÇÜNÜ GÖSTƏR, KİM OLDUĞUNU DEYİM

Ya da .. debat niyə baş tutmadi?

Tam 5 gün... Mübaliğəsiz, şişirtməsiz deyirəm; 5 gün boyunca davam etdi danışıqlar. Hətta telefon trafiki o qədər gərgin idi ki, bəzən onlardan biri ilə danışanda o biri də eyni vaxtda zəng edirdi. Bu günlərdəki sms gərginliyindən isə heç danışmıram. “Bu gün dəqiq gəlirsiz?” Sms-imə “heç bir problem yoxdur”, “saat 4-də danışdıq?” sualıma “anlaşdıq, orda olacağıq” kimi cavablar və nəticə... Qosqoca fiasko...

Bilirəm, söhbətin nədən getdiyini anlamadız. Əslində geridə qoyduğumuz həftəni siz oxuculara maraqlı bir debat təqdim etmək üçün çalışdıq. Şaxtanın, qarın viran qoyduğu Bakının sosial problemlərini müzakirə edəcəkdik. Özü də mövzuya birbaşa aidiyyatı olan şəxslərlə. “Bakıelektrikşəbəkə” Səhmdar Cəmiyyəti mətbuat xidmətinin rəhbəri Tanrıverdi Mustafayev, “Azərsu” Səhmdar Cəmiyyəti mətbuat xidmətinin rəhbəri Anar Cəbrayıllı və “Azəriqaz” İstehsalat Birliyinin İctimaiyyətlə əlaqələr şöbəsinin rəisi Kamandar Eyvazovla. Nəzərdə tutduğumuz heyət onlardan ibarət idi. Dedik, qoy 21-ci əsrdə paytaxtın ağlar qaldığı, insanların işıqsız, susuz və qazsız günləri ilə bağlı danışsınlar, səbəblər, çıxış yolları barədə müzakirə getsin. Üz-üzə gəlsinlər – bir-birlərindən asılı olan problemləri bir dəfə də bizim iştirakımızla dartışsınlar. Bəlkə biz haqsızıq, bəlkə onlar həqiqətən çarəsizdilər? Ya da yaman günün ömrü az olacaq? Bir az ümid versinlər işıqsız, qazsız, susuz qalan əhaliyə, eləcə də bizə...
Amma mənzərə necə oldu? Xüsusən Tanrıverdi Mustafayevin ustalıqla, məharətlə, xüsusi manevrlərlə yayındığı görüş heç cür baş tutmadı. Cənab Mustafayev bir gün hansısa elektrik xəttində baş verən qəzaya “müdaxilə etməli” olduğunu dedi – anlamadıq, bəy mühəndisdir, yoxsa mətbuat katibi? Növbəti gün bir redaktorun anasının yas yerinə getdiyini bəhanə elədi – bəs getməsəm, sabah onunla üz-üzə gələndə utanaram axı -arqumenti ilə. Yas yerində iştirak edəndən sonra şikayətçi “qəbul elədi”, başqa bir gün isə öz yaxın adamının yas yerinə getdi. “Yas yerində” olduğu zamanda isə müəllim zənglərə cavab vermədi. Hətta bir ara bütün bəhanələr bitmişdi ki, Tanrıverdi müəllim yenə bizi şoka salmağı başardı. Dedi, bəs Anar (Azərsu) məni maşınla işdən götürsün, sonra debata gəlim. Sonuncu da debata metro ilə gələcəyi üçün görüş yenə baş tutmadı. Nə başınızı ağrıdım, son mesajda məlum oldu ki, o, ümumiyyətlə debata gələ bilmir.
Kamandar Eyvazova gəlincə, o da öncə xəstə, yenicə əməliyyat olunmuş ürəyini bəhanə gətirib (sanki biz onu redaksiyaya söhbətə yox, ağır yük daşıtdırmağa çağırmışdıq -S.T), debata qatıla bilməyəcəyini söylədi. Sonra məlum oldu ki, müəllim hər gün iş yerindədir, bülletenə-filana çıxmayıb. “Demokrasilərdə” çarə tükənmirmiş. Növbəti günlərdə Kamandar müəllim baş idarəyə “getdi”, sonra qayıtdı, qazı kəsilmiş sakinlərə “baş çəkdi”. Axırda da dedi ki, bəs mən gələ bilməsəm də, telefonla canlı yayıma qoşulacam. Hər nə qədər bizim telekanal yox, qəzetdə işlədiyimizi, canlı yayım söhbətinin olmadığını desək də, müəllim israr etdi ki, “şəhəri qazsız qoyub necə müsahibə verim?” Bax belə bir bəhanə.
İnsaf, obyektivlik naminə bu söhbət zamanı jurnalistə ən sayğılı davranan mətbuat katibi Anar Cəbrayıllı oldu. Keçmiş həmkarımız debat üçün müəyyənləşdirilmiş bütün zamanlar üçün qeyd-şərtsiz “ok” dedi, söhbətə hər zaman hazır olduğunu bildirdi. Amma debat bir nəfərin müsahibəsindən ibarət ola bilməz deyə alınmadı...
Əslində jurnalist olaraq yaşadığımız bu problemi gündəmə çıxarmaqda bir məqsədim var. Ölkə fəlakət günlər yaşayır, camaat gözünü dikib bu üç nəfərə - sözçüdülər axı. Və bunlar da bir araya gəlib, problemi müzakirə etmir. Ya da edə bilmir, etmək istəmir, etmələrinə icazə yoxdur.... Niyəsi özləri boyda bir sual işarəsidir.
Və biz indi anlayırıq - işığımız niyə belə göz vurur, qazımız niyə zəhərlidir? Sözçünü göstər, idarənin necə işlədiyini deyim söhbəti...

1739 dəfə baxılıb