NƏŞƏLİ SİYASƏT | Yeni Müsavat

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Zahid SƏFƏROĞLU

NƏŞƏLİ SİYASƏT

Hakimiyyət neçə gündür yenə ölkə boyu kütləvi dindar “ovu”na çıxıb. Hər dəfə İran rejimi ilə münasibətləri bir azca çəp gələn kimi heyfi burdakı günahsız insanlardan, inanc adamlarından alırlar. Hətta islamçıların ailə üzvlərini belə təqib edir, bütöv nəsillərə qarşı düşmənçilik aparırlar.

Sən demə, ölkə boyu bu din adamları, ilahiyyatçılar bir-birinə söz veribmiş kimi eyni vaxtda nəşə çəkirmiş, ciblərində narkotik və silah gəzdirirmiş, xuliqanlıq edirmişlər. Qanunlara tüpürmək o yana dursun, deyəsən, hakimiyyət nə boyda günaha batdığının da fərqində deyil axı (Hərgah iqtidardakıların günah, halal-haram barədə bilgisinin bəsit olduğunu çoxdan bilirik).
Ancaq eyni ssenarini, tamaşanı, çevriliş şousunu neçə dəfə oynamaq olar? Doğrudanmı islamofob iqtidarımız xalqı bu dərəcədə avam, demokratik dünyanı isə sadəlövh zənn edir, bu minvalla siyasi ömrünü uzatdığını düşünür? Tutulanlar ki, yüzdə yüz yeni siyasi və vicdan məhbuslarıdır.
Hətta ən maraqlı tamaşa, film də tez-tez baxılanda insana darıxdırıcı gəlir. Bircə hakimiyyətdəki totalitar təfəkkürlü “dünyəvilik keşikçiləri” bezmir, bıkmırlar. SSRİ də dünyəvi dövlət olub, amma demokratik deyildi. Hərçənd insafən sovet hökuməti din adamlarını bunca təqib etmirdi.
Bizim YAPtokratiya isə təzədən velosiped kəşf edib öz aləmində. Azərbaycanda, internet əsrində (!) SSRİ-nin daha totalitar bir mini-modelini qurub. Təkpartiyalı siyasi sistem, idbar formalı və əttökən şəxsiyyətə pərəstiş rejimi, XXI əsrin ruhuna, çağırışına əsla cavab verməyən əcaib şahənşahlıq idarəçiliyi yaradıb burda. Heç sovet belə eləməyib. Xalqı müstəqillikdən də iyrəndirdi YAP hökuməti. Ancaq bu, ayrı mövzudu...
Srağagün PA rəsmisi Əli Həsənovdan soruşublar ki, “Səhər” telekanalının azərbaycanlı müxbirini niyə tutmusunuz. Cavabı təxminən belə olub ki, jurnalist XİN-də akkreditasiya olunmayıb, tutulanda nə biləydilər ki, o, jurnalistdi. Özlərini belə gülünc duruma salıblar. Haqsızın mövqeyi güclü ola bilməz axı.
Yaxşı, bəs keçmiş vicdan məhbusları olan Eynulla Fətullayev, Qənimət Zahid, hazırda həbsdə yatan Əvəz Zeynallı? Onlar ki, şərlənib tutulanda qələm əhli olduqları dəqiq bilinirdi. Amma nə olsun, iqtidar yetkililəri onda da deyirdilər ki, bəs, onlar jurnalist fəaliyyətlərinə görə yox, “konkret cinayətlərinə” görə həbs olunublar. Ölkədə hamı narkoman, cinayətkar, bandit imiş, bircə bu talançı hakimiyyətin “məsum” nümayəndələrindən savayı.
Daha bir neçə sual var. Deyirik, nə əcəb İran rejimi ilə ədavəti olan Azərbaycan iqtidarı Rafiq Tağının qətlini açıb Tehranı ifşa eləmir, özünü də, burdakı bəzi “sekulyar” mürtədləri də sevindirmir? Necə olur, BMT-nin Bakıdakı əməkdaşının anasının qatili cəmi ikicə günə tapılır, ancaq çoxsaylı izləmə kameralarının olduğu yerdə Rafiq Tağını öldürən tapılmır? Astarada hansısa nüfuzlu ilahiyyatçının tövləsindən silah-sursat “aşkarlayan” milli çekistlərimiz Bakının göbəyindəki qətli açmaqda nədən acizdir? Demək, məsələ ayrı cürdür. Demək, “torbada pişik” var də...
Odur ki, məsləhətdir hər məsciddə bir İran ləpiri axtaran, hər mömini potensial İran casusu qismində təqdim edib cəmiyyətdə parçalanma yaratmağa çalışan iqtidar nə qədər gec deyil, bir şeyin fərqinə varsın: indi o, zərbəsi daha çox özünə dəyəcək ziyanlı və olduqca təhlükəli bir işlə məşğuldur, yanlış yoldadır. Bu yolla hakimiyyət toplumda xof deyil, yalnız özünə qarşı ikrah hissini gücləndirdiyini də ciddiyə alsa, yaxşı olar.
Yoxsa ki, müxalifətçidən, jurnalistdən xoşları gəlmir - cibinə heroin atırlar, dindarı, hacını şərləyib tutmaq istəyirlər - cibindən heroin “tapırlar”, ateisti, bitərəfi, hüquq müdafiəçisini, xərac vermək istəməyən iş adamlarını da elə. Cavanlı-qocalı narazı xalq bütünlüklə uyuşdurucuya qurşanıbmış, narkoman imiş, xəbərimiz yox.
Görəsən, hakimiyyətin heroin ehtiyatı nə qədərdir?

269 dəfə baxılıb