LİSEY AXTARIRAM | Yeni Müsavat

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Şahvələd ÇOBANOĞLU

LİSEY AXTARIRAM

Ömürlük prezident məsələsinin necə həll edilməsindən asılı olmayaraq bizim uşaqlar oxumalı, təhsil almalıdır. Seçkidən seçkiyə gözləmək olar, olmayan yerdən bir ümid düzəldib yaşamaq da mümkündür, amma uşaqlar oxumalıdır. Məktəbi boykot etmək olmur. Müxalifət seçkiyə getməyib “X” gününə qədər gözləyə bilər, amma Barış məktəbə hökmən vaxtında getməlidir.

Bəs nə edək? Normal bir məktəb tapa bilmirik. Kimdən yaxşı bir məktəb soruşuram, o da qayıdıb məndən türk liseylərində tanışımın olub-olmadığımı soruşur. Deyir ki, özünün, yaxud yaxın qohumunun övladını ora düzəltmək istəyir. Hələ bəziləri inciyir: neçə ildir o yoldasan, Elçibəyin arxasınca getdin, Türkiyəni bu qədər təbliğ etdiniz, PKK-ya qarşı yazdınız, heç olmasa türk liseylərinə uşaq düzəltmək üçün əlaqəniz yoxdurmu?!
Vallah, heç bir əlaqəm yoxdur! Mən özüm bu gün az qala hər qarşıma çıxandan soruşuram ki, babat bir məktəb, lisey, ya nə bilim, oxumalı hər hansı bir yer tanısalar, mənə hökmən desinlər. Bir şeyi öyrəndim ki, türk liseyləri indi yamanca nüfuza sahibdir. Bir məsələni də mənə tez-tez deyirlər, daha doğrusu, məsləhət görürlər. Qoy bir tanışımın dili ilə deyim:
- Qardaş, ağıllı adamsan, özünü heçdən yorma. Məktəb-zad boş şeydir, qoy uşaq evin yanındakı ən axmaq (!) məktəbdə oxusun, sən ona müəllim tut. Hansı məktəbdə oxuyur-oxusun, fərq etmir, müəllim tutmasan, oxumayacaq, heç nə öyrənməyəcək, dana gedib, dana gələcək. İndi uşağa əlavə müəllim tutmasan, xeyri yoxdur.
Lakin hər cür məsləhətlərə baxmayaraq qəti qərar verə bilmirəm. Axtarışım davam edir. Amma bugünlərdə “Azadlıq” radiosunda Bakıdakı 20 saylı məktəb haqqında bir reportaja qulaq asandan sonra daha da bədbinləşdim. Şagirdlər və valideynlər açıq etiraf edir ki, onlardan nə üçün və nə qədər pul yığırlar, məktəbin direktoru Əkbər Qocayev isə dirənir ki, yox, hamı yalan söyləyir, bu məktəbdə pul yığılmır. 20 saylı məktəb mənim nəzərimdə Bakının ən yaxşı məktəblərindən biri idi. Bir xeyli dostum oranı bitirib - Eynulla Fətullayev, Taleh Şahsuvarlı, indi Almaniyada universitetdə çalışan Qurban Ələkbərov. Onlar həmin məktəbi çox tərifləyirdi. Deməli, o məktəb də artıq o birilərin gününə düşüb.
Həmin reportaja qulaq asanda bir şey yadıma düşdü. 20-dən çox dərsliyin müəllifi Misir Mərdanov həmişə deyir ki, məktəblərdə pul yığılması ilə bağlı ümumi danışmaq qərəzlidir, fakt söyləmək lazımdır. Fakt ortadadır, Misir müəllim. “Azadlıq” radiosundan o gözəl reportajı alın və Əkbər Qocayevlə birlikdə qulaq asın. Sonra qərar qəbul edin. Yoxsa istəmirsiniz? Axı həmin Əkbər Qocayev də dərsliklər müəllifidir. Səhv etmirəmsə, bir neçə tarix dərsliyinin üstündə onun adı var.
Söhbət dərslikdən düşəndə isə məktəb qorxusu daha da böyüyür. Əlövsət Osmanlı bir aydır yalnız bir dərslikdə olan səhvlərdən yazır. Həmin yazıları bir yerə yığanda isə bütöv bir kitab alınar. Yəni bir kitabdakı səhvlərdən bir kitab yazmaq mümkündür. Təhsil Nazirliyi isə bu biabırçı duruma maraqlı reaksiya verir. “Azərbaycan müəllimi” qəzetində müəllimlər, direktorlar Əlövsət Osmanlını növbə ilə təhqir edir. Bəs 1000 səhvi olan dərslik necə olsun?!
Nazirin müəllimlərin, direktorların arxasında gizlənmək, onları qabağa vermək üsulu artıq pedaqoji metoda çevrilib və məktəblərdəki, ümumən təhsildəki bərbad durumu gizlətmək məqsədi daşıyır. Məndə olan məlumata görə, bu yaxınlarda yenə bir neçə məktəb direktoru təhsil üzrə ekspert Etibar Əliyevi məhkəməyə veribmiş ki, o, niyə mətbuatda təhsillə bağlı tənqidi çıxışlar edir. Bu hallar yuxarının göstərişi olmadan mümkün deyil. Direktorlar nazirin belə göstərişlərinə qulaq asmasa, məktəbləri oxunmaz hala sala bilməzlər. Yazı taxtası, süpürgə, bayraq üçün pul yığa bilməzlər. Onda türk liseyləri də belə fantastik nüfuz qazanmazdı. Uşaqlara da babat bir məktəb tapmağımız əngələ çevrilməzdi.

1063 dəfə baxılıb