KÖRPÜ ÇÖKÜR, AT YIXILIR...

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Şahvələd ÇOBANOĞLU

KÖRPÜ ÇÖKÜR, AT YIXILIR...

Körpüsalan isə intihar edir

Nəqliyyat Nazirliyinin yaxınlığındakı körpünün yanlarının çökməsi körpülərin necə tikilməsini yenidən gündəmə gətirdi. Amma elə bilməyin ki, körpünün uçması təzə söhbətdir. İştirakçısı olduğum bir tarixə qayıtmaq istəyirəm. 2006-cı ilin sonunda, yəni “20 Yanvar” dairəsindəki körpü təhvil verilməmişdən az öncə onun bir tərəfinin çökməsi barədə yazmışdıq. Xəbər elə böyük hay-küy yaratdı ki, məsələyə İlham Əliyev də reaksiya verdi...

“Gündəlik Azərbaycan”ın işə ən tez gəlib ən gec gedən müxbiri N. axşam evə gedərkən yoldan mənə zəng etdi ki, bəs, “20 Yanvar” dairəsində tikilən körpünün bir tərəfi uçub, hazırda kranlarla çökmüş betonları qaldırırlar. Bu ağır xəbəri bir daha dəqiqləşdirməyi ondan xahiş etdim. Söylədi ki, necə bəyəm, öz gözlərinə inanmırmı. Hər şey göz qabağındadır - körpü uçub, evə gedib, xəbəri yazıb e-maillə yollayacaq. Hələ “tapşırıq” da verdi: yazını manşetə qoyun.
Amma baş verən bu hadisə ağlasığmaz görünürdü. Mən yenidən ona zəng vurub xəbəri bir daha dəqiqləşdirməyi tapşırdım. O da bağıra-bağıra hər şeyə başı ilə cavabdeh olduğunu söylədi.
- Bunu mən deyirəm, mən e, mən!
Redaksiyada başqa bir müxbir qalmadığı üçün jurnalistlərin tez-tez yol yoldaşı olan sürücünü hadisə yerinə göndərdik. Eynulla Fətullayev də iş-gücünü atıb maraqla onu gözləyirdi. Sürücü-müxbir də xəbəri təsdiq etdi. Söylədi ki, bu, doğrudan da uçqundur, hələ qurumamış beton yerə axıb, dirəklər yıxılıb, beton plitə isə çöküb onların üstünə. Xəbər manşet oldu.
Səhər redaksiyanın telefonları susmurdu. Körpüsalan mühəndislər, “prorab”lar zəng edirdilər ki, xəbər yanlışdır, körpü uçmayıb, sadəcə orada əlavə iş aparılıb. Təkzib tələb edirdilər, biz də inad etdik ki, yox, hər şeyi gözümüzlə görmüşük. İş o yerə çatdı ki, İlham Əliyev hökumətin müşavirəsində bizim xəbərə münasibət bildirdi, onu böhtan adlandırdı. Etiraf edim ki, hələ də bizim ürəyimizdə bir şübhə vardı. Hətta yerinə düşəndə N.-ya söz atmaqdan da qalmırıq: “Bu da sənə körpünün uçması deyil!”
İndi həmin N. deyir:
- Mən sizə demişdimmi?!
Bəli, dostlar, körpü yolun bir hissəsi olmaqla yanaşı, pulun da bir hissəsidir. Neft pullarını əritmək üçün bizim qoçaqlar onu necə gəldi tikirlər. Təəssüflər bizim ölkədən, təəssüflər bizim neft pullarından və təəssüflər bizim müstəqillikdən.
Bu təəssüfümü daha yaxşı anlamaq üçün isə çox istərdim ki, sizlər Seymur Baycanın bir neçə ay öncə çapdan çıxmış “Körpüsalanlar” əsərini oxuyasınız. Əsər müstəqillik dövrünün körpüsalanı haqqındadır. Axı bizim ədəbiyyatda İlyas Əfəndiyevin də “Körpüsalanlar”ı var. Elə hesab etməyin ki, Seymur Baycanın romanı həmin əsərə qarşıdır, yaxud onunla əlaqəlidir.
Əsər müasir körpüsalanın intiharla bitən həyatından bəs edir. Aktyor olmaq istəyən, dəfələrlə imtahan verib ali məktəbə qəbul olmayan, lakin olduqca qabiliyyətli bir aktyor ola biləcək gənc gerçək həyat dramına tab gətirmir. Dünyaca məşhur bir aktyor olmaq istəyən bu adamın Azərbaycanda yaşamağa artistliyi çatmır. Həyat sənətə qalib gəlir. Həyat antisənətə çevrilir.
Söhbət Azərbaycandakı gerçək həyatdan gedir. Körpünü uçuran, atı yıxan, insanı intihara sürükləyən həyat barədə. Təbii ki, əsərdə bu həyatın rejissorları da tam ciddiliyi ilə üzə çıxır. Uzun illərdir Azərbaycanda belə ciddi ictimai siqnalları olan əsər yazılmırdı. Hələ vaxt tapıb bu əsər haqqında ciddi bir yazı ilə çıxış edə bilməmişəm, amma tərəddüdsüz olaraq onu ötən ilin kitabı sayıram.

1103 dəfə baxılıb