AYNƏN ÖYLƏ... | Yeni Müsavat

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

AYNƏN ÖYLƏ...

APA-dakı istedadlı həmkarım Elbrus Seyfullayevin (Ərud) lent.az saytında yazdığı “Sokaklarda dolaşan səfir” köşəsi ürəyimdəki neçə tikanı çıxardı, təsəvvür edə bilməzsiniz. Oxumayanlarçün xatırlatma: jurnalist Heydər Əliyev adına Saraydakı tədbirə tələsən Türkiyənin Azərbaycandakı səfiri Hulusi Kılıca pilləkəndə qonşu ölkənin Ermənistan məsələsində tutduğu mövqeylə bağlı sual vermək istəyir, səfir “sokakda səfir olmaz” deyib cavabdan imtina edərək gedir. Jurnalist də özünəməxsus üslubda bu olayı qələmə alaraq, səfiri tənqid edir. Sonramı? Səfirlik həmin yazıya etiraz edir, hətta onun saytdan götürülməsini tələb edir. Bir sözlə, buna kiçik miqyaslı bir diplomatik qalmaqal da deyə bilərsiniz.

Lütfən, aşağıda oxuyacaqlarınızın həmkarlıq təəssübkeşliyi ilə yazıldığını düşünməyin. Elbrusla bağlı baş verən son olay içi özümüz qarışıq, bəzən Türkiyənin Azərbaycandakı səfirliyinə qarşı “şapalaqla üz qızartmaq” mövqeyi tutduğumuzu sübut etdi. Tamam, dostumuz, qardaşımızdılar, bir millət, iki dövlətik, dilimiz, dinimiz birdir... Bəs bu nə pəhriz, bu nə turşu? Son bir neçə ildə ölkənin jurnalistləri “bəs” deyincə döyülür, həbs olunur, qəzetlər bağlanır. Yolda başına torba keçiriləndənmi deyim, ayağının üstündən maşın sürüləndənmi... Okeanın o tayındakı qos-qoca dövlətlərin səfirlikləri, təşkilatları palaz-palaz bəyanatlar verir, hökumət qarşısında tələb qoyur. Türkiyə səfirliyindən isə, özləri demiş, bir “çıt” belə yox. Ötən il mediadakı duruma etiraz əlaməti olaraq neçə-neçə jurnalist aclıq aksiyası keçirdi, xatırlayırsınız? Bütün ölkələrin səfirliklərindən jurnalistlərə baş çəkən oldu, təkcə dostumuz-qardaşımızdan başqa. Belə də qardaşlıq olar? Səbəb də nəymiş, əfəndim? Şou yapmaq istəmirmişlər. Bunu mən yox, səfir Hulusi Kılıc ötən il Mətbuat Şurasının təşkilatçılığı ilə keçirilən tədbirdə elə mənim sualıma cavab verəndə demişdi. Anlamıram, müdafiənin adı nə vaxtdan şou olub ki?
İndiyə qədər unutmaram. Bir dəfə elə mediaya təzyiq mövzusunda səfirliyin mövqeyini öyrənmək üçün mətbuat xidmətinə telefon etmişdim. Mətbuat xidmətinin rəhbəri Bülənt Uğur saatlarla tapılmadı, səfirin qəbulunda olduğu deyildi. Həmin şöbənin adını bilmədiyim bir xanım işçisi isə, çox güman ki, mənim müəyyən fasilələrlə etdiyim zənglərdən bezib, axırda “ay xanım, iki daşın arasında gərək biz jurnalistlərin döyülməsinə münasibət bildirək?” deyə sitəm etdi (çox “mühüm” işləri vardı axı). Xanıma öz növbəmdə jurnalistlərin başının daşla yarıldığı bir dövrdə elə “iki daşın arasında” mövqe bildirməyin vacibliyini söyləyib, telefonu asdım. Xeyri oldumu? Yox, bircə il sonra səfir buna bənzər daha bir “poetik” ifadə ilə bizi iqnor etdi. Məlum oldu ki, sokaklarda səfir olmazmış, iki daşın arasında mövqe bildirmək olmazmış. Zeynəb Xanlarovanın məşhur mahnısında deyildiyi kimi, olmaz, olmaz, olmaz... Bu dağdan aşmaq olmaz, narıncı başmaq olmaz, bir quru sözdən ötrü yarla savaşmaq olmaz... və s. və i.
Zarafat bir tərəfə, onu kim deyir ki, sokaklarda səfir olmaz? Türkiyəli jurnalistlərin iş üsulunu, küçədə-bayırda diplomatları, siyasətçiləri sual yağışına tutduqlarını bilməsək, cənab səfirin iradına “ləbbeyk” deyərdik. Axı jurnalistin işi tapılmayan, danışmayan adamları sokaklarda danışdırmaqdır da, əfəndim. Bir anlıq razılaşaq ki, sokaklar pis yerdir. Kabinetinizə çağırın, brifinq, mətbuat konfransı keçirin, hamının suallarını cavablandırın. Onda sizi inandırıram ki, belə gərginlik yaşanmaz...
Axı bir millətin iki dövlətinə heç bir fərq qoyulmamalıdır. Öz daxilində pis-yaxşı media azadlığını təmin edən Türkiyə Azərbaycanda da buna ən azı cəhd göstərməlidir. Mətbuata təzyiq olanda Avropa dövlətlərindən əvvəl Türkiyə Cümhuriyyətinin səfirliyi səsini çıxarmalıdır. Zarafat gəlməsin, təkcə ötən ilin aprel ayında ölkə mətbuatında Türkiyə ilə bağlı 1125 məqalə dərc olunub ki, bunun da mütləq əksəriyyəti pozitiv planda olub (Mətbuat Şurasının hesabatından). Amma açın Türkiyə qəzetlərini, görün bizim medianın problemlərindən bir cümlə də tapa bilirsinizmi?
Tamam, bu səfirliyin xətti ilə redaktorlar Türkiyəyə səfər edir (biri rəsmi qurumların elanlarının fərq qoyulmadan KİV-də yerləşdirilməsi ilə tanış olmaq üçün gerçəkləşmişdi), Qarsdakı sərhədlərin açılışında iştirak edir və sair. Amma bunu yerli mətbuata sıcaqlıq kimi qəbul etmək elə portağala alma demək kimi bir şeydir.(Və bu cür səfərlərdə müxalif media birmənalı olaraq unudulur. Bülənt Uğur cənablarının mediada öz çevrəsi varmış - red.)
“O olmasın, bu olsun”dakı qəzetçi Rzanın yeri məlum... Necə deyirdi? “Əfəndilər, istirham edin. Yoxsa siz müsaidə etmək istemiyormusunuz?”
Sayğı, bəylər, bir azca sayğı!!!

1536 dəfə baxılıb