ƏSAS ODU Kİ... | Yeni Müsavat

	12 fevral 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

ƏSAS ODU Kİ...

Biz qadınlar nə böyük qüvvəymişik, sən demə. Mən yazanda inanmırdınız. Bax, ildə cəmi bir dəfə bayramımız olur. Amma görün neçə məmləkət dəhşətini üzə çıxarmışıq. 8 martla əlaqədar iki məktəb direktoru işdən çıxarıldımı?

Çıxarıldı. İki kişi səbəbi bilinməyən mənəvi bayram iztirablarına görə özünü asdımı? Asdı. Üstəgəl, bir şagird də məktəbdə yığılan bayram “hesab”ını ödəyə bilmədiyi üçün özünü məktəb pəncərəsindən yerə atdımı? Atdı. Baxın, adicə bir bayram bu ölkə insanının zəifliklərini, problemlərini necə göz önünə sərdi? Bu, təkcə 8 martla bağlı olmaya da bilər, başqa bayram-seyranlarda da rüşvət çirkabının, daxili zəifliyin Azərbaycan insanına necə baha başa gəldiyini görə bilirik.
Srağagün özünü pəncərədən atan ramanalı 9-cu sinif şagirdini televiziyada göstərirdilər. "Xəzər TV" çəkmişdi, əli-qolu, başı sarıqlı uşaq ağrıdan qıvrıla-qıvrıla özü boyda yalan danışmağa çalışırdı: “Dərsdən qaçmaq istəyirdim, ikinci mərtəbədən özümü atdım. Sonra da xəstəxanaya gətirdilər”. Halbuki anası günorta tamam başqa şey deyirdi. Ondan tələb olunan 15 manat pulun 5-ni verə bilmədiyi üçün övladının sarsıntı keçirərək intihar etdiyindən danışırdı. Təbii, burası Azərbaycan olduğu üçün “uşaqların valideynlərinin ”səhv"inə görə cavabdeh olmadıqları" aksiomasına da inanmalı olacağıq. Məktəbin direktoru da, həmin müəllim də şübhəsiz ki, cəzalandırılıb. Amma uşaqdan pul istədiklərinə görə yox, sən demə, dərs sistemini düzgün qurmadıqlarına görə... Bunu Bakı Təhsil İdarəsi mətbuat xidmətinin rəhbəri və təhsil naziri deyir. Olay hələ araşdırılmayıb, amma hörmətli rəsmi struktur rəhbərləri qərarlarını elan ediblər.
Üstəlik, qosqoca bir “təskinlik”. Misir müəllim demişkən, “əsas odu ki, uşaq ölməyib”. Bəli, ənənəvi azərbaycançılığımıza salıb, özümüzə yenə də ürək-dirək verməyə başlamışıq. Bizim axırımıza bu “əşşi, uşaqdı də” yanaşması çıxacaq. Soyuqqanlılığımı məzur tutun, amma sizi inandırıram ki, Allah eləməsin, sabah hansısa məktəbdə müəllim hədiyyə gətirmədiyinə görə uşağı döyüb öldürsə də, səsimiz çıxmayacaq. Uşağın yaşı 12-ni keçibsə, bunu “qarşılıqsız sevgi” adıyla intiharın adına yazacağıq. Uşaqdısa, həmyaşıdları ilə əlbəyaxa davanın. Yəqin, yadınızdadı, ötən il Bakı məktəblərindən birində iki müəllim dərs saatına görə bir-birini qanına qəltan etmişdi. Adını belə qoydular ki, guya şəxsi zəmində dalaşıblar.
Hörmətli nazir uşağın ölməməsindən təskinlik tapır. Amma unudur ki, o uşağın axırına artıq çıxıblar. Yəni mənəvi cəhətdən öldürüblər. Bəlkə də bu olay o yeniyetmənin həyatındakı ilk böyük sındırılma idi. Yalana məcbur etdilər, qorxutdular, bir sözlə, bu malalama oyununda onu da alətə çevirdilər. Bundan sonra savad verilməyən, psixologiyası şikəst edilmiş bir məktəblinin gələcəyindən, nazir demiş, sağ qalmasından hansımız ağızdolusu danışa bilərik?
Şəxsi problemimi qabartmaq kimi çıxmasın, amma mən aylardır, uşağımı oxudacaq məktəb axtarıram. Peşmandı bir qohum, bir tanış zəng vurub əhvalımı soruşsun. Yarım saat onun uşağının təhsil aldığı məktəb, lisey barədə bilgi toplayıram. Bu günə qədər neçə liseyə “ekskursiyaya” getmişəm, bir Allah bilir. Pis məktəblər bəs deyincə, yaxşı deyə biləcəklərimiz isə qiymətləri ilə əl yandırır. Bu paytaxtda aylıq ödənişi 600 manat olan özəl və gözəl liseylər var, xəbərdarsınızmı?
21-ci əsr Azərbaycanında valideynin qayğısına baxın siz. Bir ölkədə ki, vətəndaş uşağını oxutduracaq məktəb tapmaqda baş sındırır, əziyyət çəkir, o ölkənin təhsil nazirinin “əsas odu ki, uşaq ölməyib” kimi absurd bir cümlə işlətməsi ən azı cinayətdir. Bu gün valideyn uşağını könül rahatlığı ilə bu ölkənin məktəblərinə qoya bilmir. Daim səksəkə, daim narahatçılıq və saysız-hesabsız əndişələr. Artıq “evimizə ən yaxın məktəb” seçimi arxa plana keçib. İndi biz özümüzə yaxın məktəblər axtarırıq. Nə yazıq ki, tapa bilmirik.
Builki 8 martın “krimxronikası”nı müəllim və şagirdlər təşkil etdi deyəsən. Kaş ayda heç olmasa, bir dəfə qadınlar bayramı ola. Bəlkə onda üzə düşüb, təhsildəki rüşvətə əlac edələr.

1154 dəfə baxılıb