MONİTORİNQ HƏVƏSKARLARINA “FƏHLƏ” TÖVSİYYƏSİ

	03 sentyabr 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

MONİTORİNQ HƏVƏSKARLARINA “FƏHLƏ” TÖVSİYYƏSİ

Hamının monitorinq xəstəliyinə yoluxduğu bir ərəfədə mətbuat yenə də hədəfə çevrilib. Əslində ən rahat işdir bu. Alırsan beynəlxalq təşkilatlardan yekə-yekə qrantları, qoyursan qabağına qəzetləri, pürrəngi çaydan içə-içə başlayırsan - bu yazıya bir “quş”, bu məqalə qeyri-obyektivdir, o biri müsahibədə tərəfsizlik qorunmayıb, ay nə bilim plüralizm, tolerantlıq normaları pozulub. Özünə əziyyət verib, nəyisə araşdırmaq yox, jurnalistin informasiya axtarışında keçdiyi o çətin yolların izinə düşmək, yaranmış mənzərəni aradan qaldırmaq üçün informasiya blokadası yaradan rəsmi struktur rəhbərlərini divara dirəmək yox... Hərə bir dükan açıb, “fırladır” da özüyçün.

Amma srağagün gecə Müdafiə Nazirliyinin generalları şirin yuxularında dollar, Qarabağı görəndə Azərbaycan jurnalistikasının çox cüzi hissəsi xəbər dalınca yollara düşmüşdü. Səhər saat 5 radələriydi, amma bizim qəzetin müxbirləri Qaraheybət Təlim Mərkəzindəki əsgərlərimizin kütləvi zəhərlənməsi məsələsini araşdırırdı. Təsəvvür edin, qəzet gecə saat 24 radələrində hazır olur, gecə növbəsinin işçiləri yavaş-yavaş evə yollanır, günün yorğunluğunu atmaq üçün bir stəkan çay içməyə hazırlaşır, amma bu yerdə gələn xəbər üzərinə yenidən işə qayıtmaq zorunda qalırlar. Bu, dünya jurnalistikasında normal sayıla biləcək bir haldır: xəbər hardadırsa, jurnalist də orda olmalıdır.
Amma gəlin ölkəmizə baxaq. Saat 7-dən qapını qıfıllayıb, başsağlıqları, reklamlar, agentlik məlumatları ilə qəzet “boşlayan”lar həmin saatda bəlkə də qulaqlarının dibində nəyin baş verdiyinin fərqində deyildilər. Amma darıxmayın, bir həftə-on gün sonra onlar yenidən yağışdan sonrakı göbələklər kimi efirə çıxıb, bizlərə peşəkarlıq dərsi keçməyə başlayacaqlar. Mən ölü, siz diri... Hələ biz “zəhərlənmə ilə bağlı olayın işıqlandırılmasında mətbuat qeyri-peşəkarlığa, tələskənliyə yol verdi” rəyini eşitməsək, mənə nə deyirsiniz deyin. Kinonun ağlamalı hissəsi isə lap qabaqdadır. O ki Mətbuata Dövlət Yardımı Proqramına əsasən pul, yardım, qrant paylamağa başlayacaqlar ha, onda mətbuat, qəzetçilik adına kimlərin iddialı olduğunu görüb şoka düşəcəksiniz...
Hansı məmurdan daha çox yazırsınız, qəzetinizdə peşə davranış kodeksini nə dərəcədə pozursunuz, agentlik məlumatlarından nə dərəcədə istifadə edirsiniz. Quzu kəsərəm bu sistemə. Biz canımız-qanımız hesabına, it zülmü çəkib yazı yazaq, siz də qulp qoymaq üçün milyonlarla qrant alın. Nə olar ki, bir dəfə də mətbuatın qara fəhlələrinin monitorinqini keçirəsiniz, onların qaynar xəbər dalınca nə zülm, məhrumiyyət hesabına çatdığını araşdırasınız? Məsələn, qəzetlərin operativliyinin artırılması üçün redaksiyaları maşın, jurnalistləri daha keyfiyyətli aparatura və sairlə təmin edəsiniz? (Bir dəfə də aldıqlarınızı ona xərcləyin də). Sonra nazirliklərin, komitələrin, dövlət qurumlarının mətbuat xidmətləri qarşısında sərt tələb qoyasınız, mətbuata informasiya verməyən nazirliyi “ilin ən pis nazirliyi” elan edib, binası qarşısında piket keçirəsiniz? Demokrasidə çarə tükənmir, gerisini özünüz düşünün. Bax onda deyərik ki, siz həqiqətən də bizim günümüzə yanırsınız.
Yoxsa ki, belə gün olar? Biz məktəb direktorlarının korrupsiya əməllərindən yazırıq, sonra “yuxarılar” bu əməllərinə görə onların qulağını burub, pul alırlar. Bu arada biz də həm həmin məktəb direktorunun təhqiri, hədə-qorxusu ilə üzləşirik, həm də “bizim təhsil sistemimizdə elə hallar ola bilməz” kimi “obyektiv” çıxışlar edən Təhsil Nazirliyinin... Yəni yanan da biz oluruq, yaman da.
Nəsə, ən pisi də elə budu, Adamı yaman yandırır.

605 dəfə baxılıb