TALEYƏ DÜŞƏN KÖLGƏLƏR

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Şahvələd ÇOBANOĞLU

TALEYƏ DÜŞƏN KÖLGƏLƏR

Bu günlərdə onunla təsadüfən rastlaşdıq. Gözümə inanmadım, çox dəyişmişdi. Arıqlaması, saxladığı saqqal ona yaxşı görkəm versə də sifətindən sərt bir ağırlıq süzülürdü. Anlamadım ki, fikirlidir, yoxsa qəzəbli. Bəlkə də hər ikisi vardı. Əhvallaşdıq və doktorluq işini soruşdum. Dedi ki, 3 ildir VVAK-da yatır. İşlərini sordum. Qəribə cavab verdi: “Heç bilmirəm, düzü...”

Əvvəlcə elə bildim ki, mənə kinayə ilə cavab verir. Axı vaxtilə barəsində “Kölgəsiz adam” adlı sərt yazı yazmışdım. Ayrılanda ümumi tanışımıza zəng vurdum. Məlum oldu ki, kinayə etmirmiş, taleyi doğrudan da Azərbaycan haqsızlıqlarının kölgələrinə qərq olub.
Zeyqəm Süleymanov bir elm adamıdır, tanınmış bir həkimdir, lakin cəmiyyət onu siyasətdən də tanıyır. 2003-cü il seçkiləri ərəfəsində AMİP Siyasi Şurasından istefa verib vəziyyəti ağır görünən hakimiyyətin tərəfinə keçmişdi. O zaman Əliyevlər hakimiyyətinin ağır və uğursuz illərinə görə arqumentlərini tamam itirmiş və təntimiş iqtidar təbliğatının az qala danışan dilinə, yeni nəfəsinə çevrilmişdi. Çürümüş və təsirini itirmiş köhnə dəlillərin əvəzinə onun yeni və iti fikirlərini sakitcə seyr edirdim. Rastlaşanda ona “Doktor, yanlış yerdəsən. Yanlış işlərlə məşğulsan!” demişdim. Mövqeyini müdafiə etmişdi və mən də “Kölgəsiz adam”ı yazmışdım.
AMİP-də olarkən rəhbərlik etdiyim qəzetdə xeyli yazısını çap etmişdik. Maraqlı düşüncə tərzi və yazı üslubu vardı. Tibb elmləri namizədi olduğunu, Rusiyada işlədiyini və müdafiə etdiyini, Türkiyədə doktorluq araşdırmaları apardığını, Tibb Universitetində dərs dediyini bilirdim. Yüksək intellekti, fəlsəfi mülahizələri, dinə baxışları, milli ovqatı və yüksək ictimaiyyətçi olması bizi yaxın həmsöhbətə çevirmişdi.
Lakin doktor AMİP-dən istefa verəndən az sonra iqtidarın təbliğat maşınında aparıcı adamlardan birinə çevrildi. Dayaz təfəkkürlü, məddahlıqdan və böhtançılıqdan uzağa gedə bilməyən iqtidar mediası rasional müstəvidə fikir və söz oynatmağı bacaran belə bir adamın göydəndüşmə olduğunu görüb qapılarını onun üzünə geniş ürəklə açdı. Və tezliklə “Yeni Azərbaycan” qəzetində və “Lider” kanalında onu yeni ampluada gördük.
Onun dönüb müxalif olduğu iqtidarı qətiyyətlə müdafiə etməsi mənim üçün gözlənilməz idi. O cür mənəvi və intellektual parametrlərlə bu rejimi niyə müdafiə etdiyini anlamırdım. Yazırdı ki, “Mən İlham Əliyevi xalqa qazandırmaq istəyənlərin sırasındayam!” Yazırdı ki, “Qloballaşma dövründə İlham Əliyev elə Azərbaycan deməkdir”, yaxud “Başqalarının 10 ilə verə biləcəyini İlham Əliyev 10 günə vermək iqtidarındadır”.
Artıq illər keçib. Nə xalqa və qanunlara münasibətdə, nə kadrların seçimində, nə korrupsiya və insan haqlarının durumunda müsbət bir şey dəyişməyib. Əvəzində Zeyqəm Süleymanovun özünün də taleyi bu iqtidarın kölgələrinə qərq olub...
Yüksək təfəkkürlü, təmiz bir adam nədən bu natəmiz və vaxtı çoxdan keçmiş rejimi müdafiə etməli idi? İşlədiyi universitetdə oxuyan övladının təhsilhaqqını ödəməyə imkanı çatmayan bir alim nədən bu hakimiyyəti müdafiə edirdi? Təhsilin açıq bazara çevrildiyi dönəmdə tələbə puluna əlini uzatmayan müəllim rüşvətxorların hökumətini müdafiə etməklə nə qazana bilərdi?
Onun bu rejimi müdafiə edən arqumentləri zərərli idi, həm də başqalarınınkından daha çox. Lakin bilirdim ki, bu arqumentlər həm də onun özünə zərər verəcək. Çünki onun kimilərinə bu iqtidarın heç bir cərgəsində yer ola bilməzdi. Hələ o zaman yazmışdım: “Əmin olsun, elə indiki kimi, hər zaman layiq olduğu vəzifələrdən çox-çox aşağı bir pillədə çalışacaq. Çoxdan layiq olduğu doktorluğu belə müdafiə edə bilməyəcək. Etsə belə, nəinki professor, heç dosent də ola bilməyəcək və təmənnasız heç nəyin olmadığı bir hakimiyyətin ”dahiliyinin" lal heykəlinə çevriləcək".
Heyrətlənmirəm. Baxmayaraq ki, dediklərimin hamısı doğru çıxdı. Bu iqtidara ağıllı, təmənnasız, dürüst və peşəkar adamlar gərək deyil. Onlara qul kimi xidmət etsən də. Gərək sən də onlar kimi olasan, alasan, verəsən, talayasan. Axı şəffaf adamların kölgəsi olmur. Gün bir yandan o yana keçir və kölgə yaranmır. Bu iqtidarda da elə adamlardan uzaq qaçırlar. Odur ki, belə adamların oralarda da kölgəsi, himayəsi, sözü, hörməti və yeri olmur.
O zaman da belə adamların özünün də bu iqtidarın mənəvi qurbanına çevriləcəyini yazmışdım. Belə də oldu. Lakin çox təəssüf ki, yanlış yerin, həqiqətin qəbul edilmədiyi acı sonu isə təkcə bununla bitmir. Dünən öyrəndim ki, haqqında danışdığım bu adamın özü də dövlət orqanlarının böyük ədalətsizliyinə, amansız və haqsız zərbələrinə tuş gəlib. Tam ətraflı öyrənə bilmədiyim və özü ilə danışmadığım üçün hələ bu haqda yaza bilmədim. Amma eşitdikdə təəccübü boğa bilmədim.
...Bir daha anladım ki, şeylərin adını dəyişmək asan, mahiyyətini dəyişmək isə çətindir. Sözlə mahiyyəti dəyişmək isə mümkün deyil. Sözün kölgələri gizlətmək imkanı yoxdur.

1544 dəfə baxılıb