ƏKİNDƏYİK, DOSTLAR! | Yeni Müsavat

	03 sentyabr 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Şahvələd ÇOBANOĞLU

ƏKİNDƏYİK, DOSTLAR!

Dünən qəzeti açıb Zamin Hacının köşə yazısını oxuyanda təəccübümdən donub qaldım. Zamin bəy pomidor əkən kənd əhlimizin üzləşdiyi problemlərdən yazmışdı. Onlar da inhisarçılığın və özbaşınalığın qurbanı olublar. İşi zərərlə başa vurublar. Zamin bəy yazının girişində taxıl əkənlərin problemini və bizlərin bu haqda dəfələrlə yazdığımızı da yada salmışdı. Sən bir işə bax, hələ də “Əkinçi”lik edirik. Zamin bəy isə milli mətbuatımızın qaranquşu olan “Əkinçi”nin işıq üzü gördüyü gün əkinçilikdən yazmışdı.

Zərdabidən Zamin bəyə qədər belə olub. Aradan əsr keçib, amma biz hələ də əkin işlərini nizama salmamışıq. Çünki azad ola bilməmişik. Zamin bəyin yazısı “Pomidor böhranı” adlanır. Lakin bu, ölkədəki ictimai-siyasi böhranın bir başqa adıdır. Azadlığın olmadığı ölkədə pomidor da azad ola bilməz. O da kiminsə inhisarında olmalıdır. Pomidoru əkən azad olmadığı üçün pomidorun əkini, yığımı, satışı, konservləşdirilməsi, tomata çəkilməsi, hətta sadəcə turşuya qoyulması da kiminsə nəzarətində, kiminsə icazəsində olmalıdır.
Pomidor və taxıl problemi də bir azadlıq məsələsidir. Görmürsünüz, bizim ölkədə işlər nə qədər əcaib olmağa başlayıb. Siyasilərin müsahibəsinə, jurnalistlərin yazılarına və çıxışlarına görə həbslər olmuşdu, bir gün isə eşşəyin çıxışına görə həbs oldu. Eşşəyin də ağzını yummaq istəyirlər.
Zərdabinin tarlasında bitən qanqallar isə haray çəkir ki, mətbuatımız azaddır, dövlət mətbuata dəstək verir. Xeyir ola, dövlət niyə azad mətbuata dəstək verir? Ölkənin tanınmış qəzetlərinin redaktorları Eynulla Fətullayev və Qənimət Zahid həbsdədir, yazmaq nədir, qəzet oxumağa da qoymurlar. Dünən isə daha iki jurnalisti tutublar. Ölkədə 1000 qəzetin qeydiyyatdan keçməsi, 100 qəzetin nəşr edilməsi hələ mətbuatın azadlığı demək deyil. Hökuməti tənqid etməyib ortabab xəbərlərlə gününü yola verən qəzetlərin də varlığı mətbuat azadlığının təsdiqi deyil. Mətbuat azadlığı hakimiyyəti tənqid edə bilməkdən başlayır. Onun yalan və gizlinlərini açmaqdan başlayır. Mətbuat azadlığı tənqidçi jurnalistikaya münasibətlə ölçülür. Bu münasibət isə öldürücüdür, ölümlə, həbslə, basqı və təzyiqlə müşahidə edilir. Qəzetlər zorla qapadılır, insanlar zorla susdurulur.
Bir şeyi bilməliyik ki, bu gün Azərbaycanda söz azadlığına aid nə varsa, onun bizim hakimiyyətə aidiyyəti yoxdur. Bu xəfif azadlıq onun üçün dirənənlərin hesabına qalıb. Son qalalar qalıb. İlham Əliyev və onun təmsil etdiyi hakimiyyət isə mətbuata yalnız pul ayırıb. Həm də nə qədər və nə üçün. Əsl mətbuatın isə yalnız qəsb edilmiş azadlığa ehtiyacı var.
Nə isə... Demək istədiyim odur ki, “Əkinçi” davam edir. Zərdabinin amallarına dəxli olmayan Zərdabi mükafatlarından uzaqda davam edir. “Əkinçi” və əkin davam edir. Bu, ən böyük əkindir. Bu əkin azadlığı cücərtmək üçündür. Azadlığı bitirmək üçündür. Hətta taxıl əkmək, pomidor yetişdirmək üçündür. Ağır əkindir. Bu gün bu əkində başda Eynulla və Qənimət olmaqla yer alan çox az adama isə bir şerim var. Onu mən yazmamışam. Onu sanki Elmar yazıb:

Elə bir həyat yaşadım ki,
Cənnəti də gördüm, cəhənnəmi də,
Elə bir eşq yaşadım ki,
Tutqunu da gördüm, məmnunluğu da.
Bəziləri seyr edərkən həyatı ən öndən,
Özümə bir səhnə tapıb mən də oynadım.
Elə bir rol vermişdilər ki,
Oxudum, oxudum, bir şey anlamadım,
Öz-özümə danışdım bəzən yerimdə,
Həm qızdım, həm də güldüm halıma,
Sonra dedim ki, “yox, söz ver özünə!”,
Dənizləri sevirsənsə, dalğanı da sevəcəksən,
Sevilmək istəyirsən, öncə sevəcəksən,
Uçmağı sevirsənsə, düşməyi də biləcəksən,
Qorxaraq yaşasan, həyatı yalnız seyr edərsən,
Elə bir həyat yaşadım ki,
Son yolçuluğu erkən tanıdım,
Anladığım bir şey var -
Zaman o qədər dəyərliymiş ki,
Heç tələsməm, heç!

572 dəfə baxılıb