TELMANIN MƏKTUBU | Yeni Müsavat

	03 sentyabr 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Şahvələd ÇOBANOĞLU

TELMANIN MƏKTUBU

Telman adlı bir oxucu böyük bir məktub yollayıb. Bu, mənim indiyədək aldığım ən böyük oxucu məktubudur. Bizim standart köşə yazısından bir neçə dəfə böyükdür. Onu xeyli ixtisar etdim ki, sütuna sığsın. Xüsusən də Misir Mərdanov və Məleykə Abbaszadə, eləcə də digər dövlət məmurları haqqında oxucuya yaraşmayan sözləri ixtisar etməli oldum.

Telman yazır:
- Direktordan soruşursan ki, müəllim niyə belə alçaqdır, savadsızdır, rüşvətxordur, deyir, neyləyim, olan budur, neçə dəfə nazirə də demişəm, kadr yoxdur. O ki qaldı rüşvətə, onun günahı valideynlərdədir. Özləri yığırlar müəllim üçün. Nazir də deyir ki, günah Məleykədədir. Kimə inanasan? 5 və ya 6-cı sinif dərsliyindəki məsələni həll edə bilməyən müəllim bu gün müvəffəqiyyətlə həm dərs deyir, həm də repetitorluq edir. Onun repetitorluq etdiyi uşaq da (20-30% biliklə) 200-300 bal yığıb müvəffəqiyyətlə ali məktəbə qəbul olur. Həmin bədbəxt ali məktəbə girib oxuyur, bitirir və rüşvətlə iş də tapır, vəzifə də tapır və bununla belə, o alçaq da müəllimi kimi 5-ci sinif məsələsini həll edə bilmir. Nə var ki, o məsələlər testə salınmayıb və yaxud çətin olduğuna görə müəllim onu öyrətmir. Birdən (savadlı) uşaq çaşıb müəllimdən dərslikdəki məsələnin həllini soruşsa, bu halda müəllim ya ona cavab verməyəcək, ya da başlayacaq onu sıxışdırmağa, cürbəcür vasitələrlə uşağın qiymətini kəsməyə. Məsələn, uşağın təsadüfən yaxşı hazırlaşmadığı gün fürsəti qaçırmayaraq tez ondan dərs soruşmaqla, yaxud uşaq dərs danışanda onu çaşdırmaqla, onun cavabında nöqtə-vergül səhvi axtarmaqla, uşağın qeyri-adi istedadına etinasız yanaşmaqla (paxıllıqdan və öz savadsızlığının üzə çıxmaması üçün). Yaxud ondan qat-qat aşağı səviyyəli uşağa əla qiymət verərək ona sübut etmək ki, bizim belə gücümüz var.
Uşağın qiymətini süni surətdə aşağı salmaqla ürəyi soyumayıb başqa müəllimləri də bu işə səfərbər etməklə, hətta məktəbdə, sinifdə belə istedadlı uşağı başqa uşaqlar tərəfindən döydürmək, həvəssiz vəziyyətə salanadək, ona “həyatı qandıranadək” bu işi davam etdirməklə. Yəni uşaq onların icazəsi olmadan qələt eləyər istedadlı olar və ya əla qiymət alar. 300 bal toplayıb qəbul olunan tələbədən soruşurlar ki, 6-cı sinif məsələsini həll edə bilmirsən, bəs necə girirsən ali məktəbə (Allah bu ödənişli təhsili və özəl ali məktəbləri quranların atasına rəhmət etsin ki, hər cür şərait yaradıblar xalq üçün). Deyir ki, 4 il repetitor yanına getmişəm, o nə öyrədibsə - onu da öyrənmişəm. Demək olar ki, tənlik qurmaqla heç bir məsələ edə bilmir. Müəllim deyib ki, bunlar testə düşmür və lazım deyil.
Əslində isə bunlar çox vacibdir. Məsələ həllində məntiqi düşüncəni artırır. Yenə soruşursan ki, bəs sənin belə zəif olmağını valideynlərin bilmirdi, nəyə görə bu qədər pulu göyə sovurmusan, axı 4 ilə riyaziyyatı öyrənmək olardı. Cavab verir ki, əvvəl atam bir güclü müəllim tapmışdı və 2-3 ay onun yanına gedəndən sonra məktəb müəllimim xəbər tutdu və məni dərsdə hədələdi: “Eşitmişəm başqa müəllim yanına gedirsən, deyəsən, ağlın çaşıb, ağlını başına yığ”.
Mən də gəldim evdə dedim. Valideynlərimə başa saldılar ki, əgər uşağınız başqa müəllimin yanına getsə, attestatsız qalacaq. Bax, budur bizim həyata yanaşmamız. Qorxumuzdan elm də öyrənərik! Biz qovulduqca qaçıb mərddən dönən namərdlərik. Allah sənə rəhmət eləsin, Baba Pünhan!
Məktəbdə demək olar ki, müəllim dərsi yola verir, heç nə öyrətmir və yaxud elə danışır ki, heç özü də başa düşməsin. Yalnız 2-3 nəfər bilikli uşaq öz gücünə və ya valideynin gücünə öyrənənlərdən başqa bir kimsə məsələ-misal həll edə bilmir. Amma nədənsə sonda hamı gedib girir ali məktəbə. Əslində indi heç bir vicdanlı müəllim işə düzələ bilməz, düzəlsə də onun başına məktəbdə min oyun açırlar. Qəsdən dərs qrafiklərini əlverişsiz vaxtlara salırlar, yəni 2 dərsi varsa, birini I növbəyə, o birini II növbəyə; pis, səviyyəsiz sinfi ona verirlər, uşaqlara onun yanına getməyi qadağan edirlər, uşaqları onun üstünə qaldırırlar və s. Bu o vaxta kimi davam edir ki, axırda “həyatı sənə başa salırlar” ki, ay azərbaycanlı, bizə elmli, mənəviyyatlı vətəndaş (insan) yox, hökumətin siyasətini dəstəkləyən insan olmaq və belə “insanlar” yetişdirmək lazımdır. Bizə Allah bu qədər sərvət verib. Bizim belə lazımsız şeylərə nə ehtiyacımız var?!

795 dəfə baxılıb