MEYMUNU UNUT! | Yeni Müsavat

	03 sentyabr 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

MEYMUNU UNUT!

Ötən gün oxudum ki, Səhiyyə Nazirliyi özəl klinikalara, xəstəxanalara barmaq silkələyib, göz ağardıb, üzünü turşudub. Tələsməyin, xəstələrin qanını sorub, yanlış müalicə etdiklərinə, saxta analiz nəticələri verib həyatlarını qaraltdıqlarına görə yox. Sadəcə, hər ayın-həftənin başı xaricdən bir əcnəbi həkim çağırtdırıb, qəbul təyin etdikləri üçün qəzəbə tuş gəliblər. Nazirlik rəsmiləri hesab edir ki, bu cür dəvətlərə ehtiyac yoxmuş, öz “şəfqətli əllərimiz” özümüzə bəsmiş, bu cür ucuz reklamla pul qazanmaq, insanların sağlamlığı ilə oynamaq həkimə yaraşmazmış.
Dəsmalını çıxar, əziz oxucu. Əminəm ki, sən də dəhşət duyğulandın. Adam bu açıqlamadan sonra az qalır nazirliyin qabağında qurban kəsdirsin, nəzir qutusunu məsciddən çıxarıb xəstəxananın qabağından assın, həkimlərin ətəyində namaz qılsın və sair. Bunca insanpərvərlikmi olar, ya Rəbb?
Zarafat bir tərəfə, amma mən son həftələr oxuduğum heç bir açıqlamadan bu qədər qıcıqlandığımı xatırlamıram. Azərbaycan cəmiyyətində son illər həkimlərlə bağlı formalaşmış yekdil qənaət, yaşanmış acı təcrübələr o qədər çoxdur ki, əminəm, mənim kimi düşünənlərin sırası uzandıqca uzanır. Bu bəyanatı verən Səhiyyə Nazirliyi rəsmiləri unudur ki, heç bir ölkə vətəndaşı nə canının, nə cibinin qənimidir. Damcı-damcı qazandığı pulunu hansısa təsadüfi əcnəbi həkimin yolunda tökəcək qədər ağılsız da deyil, şükür Allaha. Sadəcə, “sonuncu ölən ümidlərdir” reallığını hakim tutub. Bütün Azərbaycan həkimlərindən əlini üzəndən, onlardan ağzı yanandan sonra yönünü çevirib əcnəbi həkimə. Sonuncunun qapısına “hər halda xaricin tozunu udub, bizimkilər qədər cəlladlıq etməz” ümidi gətirir onları. Amma dərd orasıdır ki, bəzən əcnəbi mütəxəssislərin də bir neçə gün bu diyarda olub, korrupsiya dolu havanı udması kifayət edir ki, “bizimkiləşsinlər”. (Şəxsən mən bəh-bəhlə təriflənən bir türk liseyinin direktoruyla söhbət zamanı onun necə sürətlə Misir Mərdanov kadrlarına çevrildiyini görəndə, iki dəqiqədən bir “valideyn okula hörmət etməlidi”, “biz də yaşamalı, yeməliyik” sözlərini eşidəndə ayağımın altından yer qaçmışdı-S.T)
Təbii, bu arqumenti eşidən bəzi yerli həkimlərimiz ağız büzür ki, əslində bizim millət reklampərəst, şöhrətpərəstdir, xaricinin havasına yellənib uçması da bundandır. Guya ki, əcnəbi həmkarları qeyri-adi heç nə bilmirmiş və sair. Mən hər Bakıya çağırılan həkimin peşəkarlığına zamin dayana bilmərəm. Amma onu bilirəm ki, tibbin saniyəbaşı inkişaf etdiyi dünyada Azərbaycan həkimləri tısbağa sürətilə irəliləyirlər. Öz üzərində işləmək yox, yenilikləri təqib etmək yox. Varsa-yoxsa, baş həkimə ödənəcək “taksa”nın artım tempini, qonşu xəstəxanalarda bu sahədəki vəziyyətin təqibçisidilər. Bir də son illər xəstəni qorxudub, öz əsirinə çevirmənin yeni psixoloji yollarını tapıblar. Xəstəni qorxudub elə hipnoz edirlər ki, adam var-yoxunu onların yolunda tökməyə hazır olur. Təki yaşasın. Öz aramızdı, bunu bacarmaq da hər igidin işi deyil. Yeni kəşfmi, müalicə üsulumu? Əşşi, bizim həkimlərin bunları öyrənməyə ehtiyacı yoxdu, boş verin, getsin. Allah saxlayanda saxlayır, saxlamayanda da yox. Həkim neyləsin? Bəyəm həkim Allahdır?
Digər tərəfən, bu milləti xarici həkimə üz tutduğuna görə qınayanlara bircə arqumenti xatırlatmağı lazım bilirəm. Ölkənin JEK müdirindən tutmuş, baş nazirinə qədər bütün məmurları burunları axan kimi yerli xəstəxanaların yox, xaricdəkilərin qapısını döyürlər. Statistikanı, bu günə qədər baş vermişləri xatırlayın, hansı biri ölkədə müalicə olunub, əməliyyat olunub? Bəlkə bu günə qədər hansısa nazir Semaşkonun və ya Respublika Xəstəxanasının qoxulu palatalarında qalıb, xəbərimiz yox. Absurda baxın, keçmiş səhiyyə naziri Əli İnsanov belə öz müalicəsini Almaniyada etdirirdi. Yəni xarici ölkə, əcnəbi pisdi, heç biriniz oralara üz tutmayın da. Axı bu millət sizi örnək götürür.
Olmaya yetim əlində qoğal əcaib görünür sizə?
Bu yerdə adamın yadına Mirzə Fətəli Axundovun o ölməz Molla İbrahimxəlil obrazı düşür. Avam Nuxa camaatını “meymunu yada salsanız, işiniz düzəlməyəcək” aksiomu ilə barmağına dolayan o kimyagəri deyirəm. Bizimki də o söhbətdi. Qəbahətimiz böyük - meymunu yada salmışıq...

804 dəfə baxılıb