YIXILIN O BİRİ TƏRƏFƏ

	03 sentyabr 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

YIXILIN O BİRİ TƏRƏFƏ

Ötən gün bir tanış şikaytləndi ki, bəs qəzetləri açanda eyni simaları görməkdən bezib-usanıbmış. Sən demə, kor öz tutduğundan yapışdığı kimi biz jurnalistlər də eyni adamların ətəyindən yapışıb ora-bura sürünürmüşük.
Oxucu da məcburən bizim arxamızca sürünürmüş. Hətta zarafata salıb dedi ki, filankəs bəydən (ad çəkib, bu ekspert qıtlığında onu da özümüzdən küsdürmək istəmirəm, qüsura baxmayın - S.T.) parkda, dağda, mətbəxdə, çimərlikdə... götürülən müsahibələrdən zinhara gəlibmiş.. İlin-günün bu vədəsində informasiya, müsahibə almaq üçün bütün qapılar üzünə bağlansın, bir ovuc ekspertin əsirinə dönəsən və bunun qabağında halına acımaq əvəzinə səni qınayıb, üzünə söz desinlər. Necə deyərlər, günahkar yenə də oğru deyil. Həmin tanışıma biz biçarə jurnalistlərin bir cümlə rəy almaq üçün nə əziyyət çəkdiyini, insanların işıq sürətilə mövqeyini dəyişdiyi üçün qəzetçilərdən köşə-bucaq qaçdığını deyəndə təbii ki, əlini yelləyib qulaq asmaq istəmədi. «Yenilərini tapın, atın bu köhnələri paslı arxivlərə. Tapa bilmirsiniz, yaradın... (əstağfürullah, biz Allahıq bəyəm?) Mən hər gün sizin qəzetə 40 qəpik verirəmsə, bunun əvəzini də istəmək haqqım var».
Uzaqdan baxana döyüş asan gəlir, təbii. Bizi özümüzdən başqa anlayan yoxdur. Mən indi uzun-uzadı qələm əhlinin nə çəkdiyini yazıb baş ağrıtmaq istəmirəm. Onsuz da tələbkar oxucunu, məşhur məsəldə deyildiyi kimi, makaronun deşiyinin neçə açılması yox, onun süfrədəki halı maraqlandırır. Bunun nəticəsidi ki, guya hər gün köşkdən qəzet alan bir qisim oxucular belə hələ də elə bilir ki, Aqil Xəlil Parisdə yox, Qobustan türməsindədir. Bir sözlə, oxucu hazır məhsulla maraqlandığından mən də elə işlətdiyimiz bəzi məhsulların (bu yerdə ekspert, müsahib anlamında) hansı sürət və minvalla «brak» çıxdığını anlatmağa çalışacam.
Öncə ondan başlayım ki, Azərbaycanda küçələr, parklar, nə bilim yollar qədər eyni sürətlə dəyişimə uğrayanların sırasında insanlar xüsusi yer tutur. Xüsusən də tanınmışlar. Bir də baxırsan dünənə qədər o məşhur məsəldə deyildiyi kimi, «rejimin üstünə yeriyən» adamın telefonuna zəng çatmır və ya sənin ondan soruşduğun suallar qəfil çəkildə gözünə «səviyyəsiz» görünür. Ya da ki, sən aydan soruşursan, o çaydan danışır. Axırda da qayıdır ki, bəs sən bilirsən, çay necə axır. Hörmətli həmkarım Şahvələd bəy onların diaqnozunu çox düzgün tapıb: "Danışa- danışa susanlar..." Bu dəyişimin səbəbini soruşursan, yüz dərədən su gətirirlər. Öz aləmlərində «tutarlı» arqument göstərməyə çalışırlar ki, bəs filankəs, bəhmənkəs niyə satıldı, ümidimiz qırıldı və mən də yaşamaq istəyirəm. Məşhur bir rejissorumuzun məşhur tezisində deyildiyi kimi, onların cəmi bir həyatı var və bu həyatı ürəkləri istəyən kimi keçirmək təbii haqlarıdır...
Xoruzun quyruğu bax burda görünür. Məlum olur ki, bu arqumentin yiyələri elə ilk gündən mübarizəyə şəxsi məqsədləri üçün girişiblərmiş. Yaxın gələcəkdə pul, imtiyaz, ölüsü bir JEK müdiri olmağa hesablanıbmış bütün bu mübarizə. Zarafat deyil, adamlar demokratiya yolunda 5 il gözləyiblər. O «zalım» da gəlməyib və nəticədə adlayıblar çayın o biri tərəfinə. (Yeri gəlmişkən, bu mövqeyini dəyişən adamların sonradan dəyişən sifətinə də baxın. Onlar təəccüblü şəkildə sürətlə Siyavuş Novruzova, ya da Mübariz Qurbanlıya bənzəməyə başlayırlar, adamlarlın gözünün içinı dik baxa bilmirlər və sair- S.T.) Halbuki mübarizənln düsturu ən son adam qalana qədər təslim olmamaq, ağ bayraq qaldırmamaqdan keçir. Bizim bir qohum var, ayda-sənədə bir dəfə görüşürük. Hər dəfə də görüşəndə eyni sualı verir: «Balam, bəs deyil bu avtobuslarda, metrolarda süründünüz? Yıxılın da hökumət tərəfə...»
İfadə çox düzgün tapılıb. Yı-xı-lın... Bunun başqa adı yoxdur. Büdrəyir, yıxılır, sonra da kiminsə sənə sədəqə kimi uzadacağı əli gözləyirsən. İndi Azərbaycanda yıxılmaq su içmək, hava udmaq kimi normaya çevrilib. Ən bərbadı isə odu ki, yıxılır və hamını inandırmağa çalışırsan ki, sən sadəcə dincini almaq üçün bardaş qurmusan. Bu yaxınlarda mətbuat qarışıq özünü də buna inandırmağa çalışan, bu barədə yazanları ittiham edən bir rejissorumuz vardı. Nəsə bir tədbirdə yolumuz kəsişdi. Dedi ki, haqqımda nə yazırsınıza düz yazırsınız, sizin məsələnin üstünə getməyiniz mənim işimin xeyrinədir. Siz yazmaqda davam edin, mənim inkarlarıma da fikir verməyin. İnşallah, axırı yaxşı olacaq...
Həəə, bax bunları da yalan danışa-danışa qazananlara aid etmək olar. Görürsünüzmü, Azərbaycanda hər gün yeni bir insan tipi meydana gəlir. Sonra da oxucu bizi qınayır ki, niyə eyni ekspertlər eyni şeyləri deyirlər...

615 dəfə baxılıb