YAĞMA YAĞIŞ, YAĞMA YAĞIŞ...

	14 mart 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

YAĞMA YAĞIŞ, YAĞMA YAĞIŞ...

Bayırda elə yağış yağır ki, ən duyğusuz, quru adam belə şair olmaq istəyir. Hətta əlinə bir stəkan kofe-çay alıb, pəncərənin qabağında dayanmaq da insana bir-birinin ardıca misralar söylədə bilər, inanın. Əminəm məhz bu gün şair xalqın şairlər ordusunda bir artım oldu. (Məşhur məsəldə deyildiyi kimi, görüm bizə şair xalq deyənin özü bizim kimi şair günə qalsın. Başımıza nə gəlirsə, bu şairliyimizdən gəlmirmi?) Nə xarüqələr qazandı Azərbaycan poeziyası, kim bilir. Hətta mənim otaq yoldaşlarımdan biri kimi, “yağış elə yağır ki, adam lap evlənmək istəyir” tipində “fəlsəfi” nəticələr çıxaran da oldu.

Zarafat bir tərəfə, ölkə kişilərinin böyük əksəriyyətində yağış xəngəl assosiasiyası yaradır, qadınlarda isə çətir altında, parkda romantik yürüş. Amma əminəm, mənim kimi düşünənlər də az deyil - tıxacların daha da bərbad hala qaldığı bu havada evə necə gedib çıxacağıq? Belə havada qaramatlıq etmək istəməzdim, amma reallıq bu. Səhər “28 May” metro stansiyasından “Gənclik” həndəvərinə maşınla gələ bilmək üçün yolumu taaa “Neftçilər”dən salanda bu yağışın hər damlasının... nəsil-nəcabətinə ürəyimdə dəfələrlə təşəkkür elədim. Tıxacda keçən zəhlətökən dəqiqələr, sürücülərin sadistcəsinə piyadaları palçıqlı suya qonaq etməsi... Şəhərə çıxan Bakı əhli üçün yağış indiki halda bu cür əzablı dəqiqələrlə müşayiət olunur.
Yağış keçmişdə də yağıb, özü də “tut ucundan göyə çıx” kimisindən. Amma onda Yer bu qədər aciz deyilmiş yəqin. Toz-torpaq dərhal göydən gələn hədiyyəni can-başla qəbul edirmiş. İndi bölgələri yuyub-aparan sellə bağlı yetkililərin açıqlamalarını izləyirəm. Hamısı tutuquşu kimi eyni sözləri əzbərləyib: hələ bu cür şiddətli yağış olmayıb. (Əslində bunun adı yağış görməmişliyidir, başqa şey yox)Yəni indidən özlərinə tutalqa tapıblar. Bunlar neyləsin ey, yağış adam kimi yağmır ki. Bəs 21-ci əsrin tərəqqisi, yollara, körpülərə, infrastruktura görə ayrılan milyon dollarlarla büdcə vəsaiti? Pis müğənnilər kimi, ildə dörd-beş dəfə “plastik əməliyyat”dan keçən asfaltlara nə deməli? Bütün bunlar elə təbiətin şıltaqlıqlarından sığortalanmaq üçün deyildimi bəs? Sərvətinə sərvət qatmaq üçün şəhər içində şəhər quranlar bütün bunları niyə nəzərə almırlar? Hökumət hər addımbaşı inşa etdiyi körpülərlə fəxr edir. Zaman-zaman su daman, bəziləri yarımçıq, bəziləri isə hələ də istifadəyə verilməmiş körpülər nə işə yarayır, xəbəriniz varmı? Dəfələrlə yazmışıq: üstünə çıxanda səni şəhərin bir ucundan o biri ucuna aparan, səmərəsiz körpülər bu yağışdan da üzüağ çıxa bilmir. İndi də eyni aqibət gözləyir bizi və təbii ki, körpüləri, yolları, asfaltları...
Məni bilgisizlikdə suçlamayın. Müasir dünyada sellərin, aramsız yağışların nə kimi fəlakətlərə gətirib çıxarması ilə bağlı məlumatlıyam. Təkcə 2002-ci ildə bu aramsız yağışlara görə Avropada yaşanan fəlakəti xatırlatmağım kifayətdir. Yəqin bilirsiniz, həmin vaxt Avstriya, Almaniya, Çexiya və İsveçrə su altında qaldı. 88 nəfər öldü, 40 min nəfər ev-eşiyini tərk etdi. Ona görə yox ki, şəhərsalmada nəsə böyük qüsur vardı və ya kommunikasiya sistemi yararsız idi. Sadəcə, yağışlar 20 gün boyunca fasiləsiz və çox yağdı. Amma Hacıbalanın Bakısına ikicə gün göydən yerə nəsə damcılaması kifayətdir ki, şəhər Venesiyanın bərbad versiyasını xatırlatsın. Üstəlik, qayığımız da yox...
Adını unutduğum türkiyəli bir şairin gözəl sözləri indi nə yerinə düşür? “Dənizlər qarışmaz balıqların taleyinə. Sadəcə, seyr edərlər”.
Bir sözlə, bizi bugünlərdə Bakı dənizində balıq olmaq taleyi gözləyir. Dəniz bizim taleyimizə qarışmayacaq. Balıq kimi susqun olmamaq isə öz əlimizdədir. Dəniz sizi udmamış, siz ondan can qurtarmağa çalışın...

538 dəfə baxılıb