HƏR ŞEYDƏ BİR AZ “YENİ MÜSAVAT”...

	30 iyul 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

HƏR ŞEYDƏ BİR AZ “YENİ MÜSAVAT”...

Düz 9 il əvvəl elə qəzetin baş redaktorundan götürdüyüm “zəhər-zəqqum” bir müsahibə gətirdi məni bu qapıya. Gəliş o gəliş... Müsahibəni götürüb öz aləmimdə bir zəfər çaldım. Suallar sərt, cavablar isə ondan on qat sərt idi. Amma bir neçə ay sonra elə baş redaktor tərəfindən də “Yeni Müsavat”a işə dəvət edildim. “Biz yaxşı jurnalistlərlə işləməkdə maraqlıyıq” - dəvətin ilk sözcüyü bu idi və keçmişdə qalan “davalı” müsahibəni normal işgüzar söhbət əvəzləmişdi. Deməli, burda işləməyə dəyərdi. Ən azı işgüzar mühitinə görə...

Səhər ani olaraq bu haqda fikirləşəndə gözüm böyüdü. 21 yaşımda həyatımı bağladığım “Yeni Müsavat”la 9 ildir ki, bərabər addımlayırıq. O, məndən daha cavan olsa da çox şeyi ondan öyrənmişəm. İnsanları tanımağı, çətinliklərdən sınmamağı, daim irəli, irəli baxmağı... Söhbəti şəxsiləşdirmiş kimi olmayım, amma insan həyatının ən təcrübəsiz, hərəkətli illərini bu qəzetlə bağladığıma da əsla peşman deyiləm. İndi düşünürəm - bu illər ərzində elə şəxsi həyatımda da baş verən bütün olaylarda da “Yeni Müsavat”ın yeri olub. Bəzən qəzet arxa planda görünsə də bir çox hallarda mərkəzdə dayanıb. Təsəvvür edin, hansı olayı xatırlasam, ardınca dərhal “Hə, o vaxt da ”Yeni Müsavat"da işləyirdim... İşdən icazə aldım, sonra..." kimi frazalar gəlib. Hər şeydə bir az “Yeni Müsavar” olub mənimçün... (Əminəm, Azərbaycan oxucusu üçün də belədir. Ölkənin ictimai-siyasi həyatında baş verən istənilən olayı xatırlayanda paralel “Yeni Müsavat”ın yazdıqları gəlib ağlına).
Redaksiyanın yerləşdiyi binalar, otaqlar. Hər biri özü boyda yaşantı deməkdir. Hələ burda çalışanlar... Mən ilk dəfə bu redaksiyada bioloji qohumluğun xüsusi əhəmiyyət daşımadığını dərk etdim. Başın ağrıyanda aptekə qaçan, problemlərindən hamıdan əvvəl xəbər tutan, onu həll etmək üçün əldən-ayaqdan gedən jurnalist dostlarım. Onların hansı üzünü ayda-sənədə bir dəfə, toydan-toya, yasdan-yasa gördüyüm qohumlarımdan daha uzaq olub ki mənə?
Sizə asan görünməsin, bığlı-saqqallı, yaşlı adamların adını çəkəndə qorxuya düşdüyü, gizlədərək oxuduğu qəzetdə cavan-cavan uşaqlar həyatlarını, gələcəklərini riskə qoyublar bu illərdə. Və hər biri bu məktəbdən özünə lazım olanı götürüb. Azdırmı? Bəlkə də indi diplomunu evdə bərk-bərk saxladığım müəllimliklə məşğul olsam, həyata dair daha az şeylər öyrənəcəkdim, kim bilir. “Zavuç”a, direktora hər ay ödəniləcək rüşvətin məbləği, uşaqları fərdi məşğələlərə cəlb etməyin əsrarlı yolları kimi... “həyat dərslərim” olacaqdı, kim bilir.
Amma bu qəzet insana həyatın hər üzünü göstərir. Dilənçisindən tutmuş partiya sədrinə, hökumət rəsmisinə qədər hamını yaxından tanımağı başarırsan. Siz onları ancaq qəzet səhifəsində gördüyünüz halda biz hamısı ilə “mətbəx”dəcə tanış oluruq. Qorxuları, zəiflikləri, yalanları, bəzən ən cılız xüsusiyyətləri ilə açıblar özlərini bizə. Tarixin çətin dönəmlərində kimlərin buqələmun kimi rəng dəyişdirməsi, cilddən-cildə girməsi də gözümüzün qabağında baş verib. Canlı tarix kimi...
Bu eksklüziv hüquq bizə lazım gələndə qul bazarında iş axtarmağı, “xəstələnib” həkimlərin əsl sifətini açmağı, siyasətçilərin, hökumət adamlarını suallarla “şillələməyi” öyrədib. Və öyrənə-öyrənə gedirik. Dərsimiz hələ bitməyib...
Son aylarda fəaliyyətimi redaksiyadan kənarda, ev şəraitində davam etdirirəm. Və sizi inandırıram ki, artıq “Yeni Müsavat”ın sadiq oxucularını daha yaxşı anlamağa başlayıram. Adam səhər yuxudan oyanan kimi çay-çörək yeməmiş “görəsən, bu gün nə yazıblar” marağı ilə internetə cumur, ya da geyinib qəzet köşkünə gedir. Redaksiyada olanda bütün qəzet gözünün qabağında hazırlandığı üçün çox vaxt iş yoldaşlarının əziyyətini də, türkün sözü, xəfifə alırsan, gözünə adi görünür. Amma əlində qəzet, redaksiyadan uzaqda yazılanları ancaq bu təəssüratla oxumaq olur: “Bunlar neyləyib yenə??? Sağ olun ey...”
Bəli, sabah “Yeni Müsavat”ın 20 yaşı tamam olur. Redaksiya kollektivinin qutlayacağı törəndə obyektiv səbəblərdən iştirak edə bilməsəm də bu yazını elə təbrik nitqi, bayram təbriki kimi də qəbul edə bilərlər.
Doğrudan da, dostlar, yenə neyləmisiz? Zarafat deyil, 20 yaş...

305 dəfə baxılıb