YAZMAQ HAQQINDA YAZI | Yeni Müsavat

	03 sentyabr 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Şahvələd ÇOBANOĞLU

YAZMAQ HAQQINDA YAZI

“Azadlıq” bloku iki gün öncə söz azadlığı ilə bağlı forum keçirdi. Təşəkkürlərə layiq bir tədbir idi. Çox təəssüf edirəm ki, obyektiv səbəbə görə tədbirdə iştirak edə bilmədim. Amma bunu çox istəyirdim. Həm də ona görə ki, orada deyəcəyim sözlər vardı...

Söz azadlığı ilə bağlı problemlər və onların qaynaqları bizə yaxşı bəllidir. Ölkədə sözü boğmağa çalışan bir siyasi hakimiyyət var və bu hakimiyyət qanunlara, ictimai rəyə, xalqın maraqlarına əhəmiyyət vermədən fərqli fikri boğur, hamının susduğu bir toplum qurmağa çalışır. Bunun üçün hər şeyə gedir. Ayrıca mətbuatın susdurulması üçün xüsusi çalışırlar, həm təzyiqlər yolu ilə, həm yazarları və qəzetləri satın almaqla, həm də qorxu və xof yaratmaqla. Hətta susmağı stimullaşdırmaqla, susmağı təbliğ etməklə.
Azad mətbuat üçün hər cür əngəllər var. Ona xəbər, açıqlama vermirlər. Ona reklam vermirlər. Elə qəzet var ki, reklam alır, amma aylıq satışı “Yeni Müsavat”ın və “Azadlığ”ın bir günlük satışı qədər deyil. Bu ölkədə elə gündəlik qəzetlər var ki, gündə 100 nüsxə sata bilmir. Bu anormallığın bir səbəbi var: ölkəni söz azadlığını boğan, onun imitasiyasını yaratmağa çalışan bir hakimiyyət idarə edir. Əsas gəlir mənbəyi olan reklamlardan məhrum edilən və yalnız satışla dolanmağa məhkum olunan qəzetlərin satışı da əngəllidir. Ölkədə qəzet satışı məntəqələrinin sayı o qədər azdır ki, bəzən almaq istəyənlərin belə əli qəzetə çatmır. Satış bu səbəbdən ən azı iki dəfə aşağı düşür.
Hakimiyyət siyasi fəalları, sözünü deyən vətəndaşları, gəncləri, bloqçuları, hər kəsi susdurmağa çalışır. Qondarma müxalifət də, qondarma mətbuat da bunun üçün yaradılır, həqiqilər susdurulur, söz idarə edilən “sözəbaxanlara” verilir.
Bunlar hər kəsə aydındır. Təkrar dedim biləsiniz ki, bunları siz də bilirsiniz. Bundan da aydın, bundan da yaxşı bilirsiniz. Amma mənim söz azadlığı ilə bağlı forumda demək istədiyim başqa bir söz vardı. Konkret təklifim olacaqdı.
Bütün planlar, təkliflər və vəzifələr öz yerində, amma söz azadlığını qorumaq və yaşatmaq üçün daha çox adam sözə və yazıya sarılsın. Yazmaq, yazmaq, yenə də yazmaq. İctimai fəal adamlar, siyasilər nə üçün yazmır? Təbii ki, onlar hər gün yazası da deyillər, lap həftədə bir dəfə də olmasın. Amma ayda bir-iki dəfə niyə yazmasınlar? Elə mətbuat konfranslarının da sayını artırmaq olar. Onlar da yoxa çıxıb. Bizim bəzi siyasətçilər artıq Facebook-da da var, amma daha vacib olan işi unudublar, onların bloqları yoxdur. Elə bir adam ola bilər ki, bu təkliflərin heç birini qəbul etməsin. Eybi yoxdur, qoy onda sadəcə mətbuata danışsın. Zəng edib desin ki, mənim sözüm var, mən bunu demək istəyirəm. Qoy mətbuatda “Mənim sözüm var” tipli rubrikalar yaransın. İnternet oxucuları az deyil, amma qəzetlər də bir azdan bloq yazılardan xülasələrdən ibarət rubrika və səhifələr də dərc edəcək. Yazmaq üçün, yaymaq üçün imkanlar hələ də var.
Mən bunlarla demək istəmirəm ki, Ramiz Mehdiyev yazdığı üçün yazmaq lazımdır. Nə də ona cavab verməyə çağırıram. İlham Əliyevin bəyanatlarına da cavab vermək olar. Amma bu da əsas olan deyil. Nə də demirəm ki, biz yazdığımız üçün yazmaq lazım deyil. Sadəcə, hər kəs bilməlidir ki, söz azadlığı mücərrəd deyil, canlı adamlar tərəfindən yaşadılır, onu yaşatmaq üçün yazmaq və danışmaq lazımdır. Bundan aydın vəzifə yoxdur.
Bəzən biz deyəndə ki “nə üçün yazmırsınız?”, elə başa düşürlər ki, bununla özümüzün yazmağımızı gözə soxuruq. Yox, yanılırsınız. Biz yazı həsrətində deyilik. Biz sadəcə olaraq, susmağın qorxulu və ziyanlı olduğunu deyirik. Özünüzün və cəmiyyətin adından söz deməyi özünüzə vəzifə seçin, cənablar. Cəmiyyətə danışmaq öyrədin. Unutmayın ki, göydən bu ölkəyə üç alma düşəndə onun heç birinin üstünə “söz azadlığı” yazılmayacaq.

406 dəfə baxılıb