NÜFUZSUZ MÜSƏLMANLARIN HAQLARI

	30 iyul 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Şahvələd ÇOBANOĞLU

NÜFUZSUZ MÜSƏLMANLARIN HAQLARI

Amerikanın Corctaun Universiteti və İordaniyada olan Strateji Araşdırmalar Mərkəzi dünyanın ən nüfuzlu 500 müsəlmanının adını açıqlayıb. Xəbərlərdən oxudum ki, siyahıya 4 azərbaycanlının da adı salınıb. Bunlar İlham Əliyev, Allahşükür Paşazadə, ilahiyyatçı-filosof İlqar İbrahimoğlu və Alim Qasımovdur.

İlqar İbrahimoğlu bu siyahıda həm də hüquq müdafiəçisi kimi təqdim edilib. Dərhal gözümdə maraqlı bir mənzərə yarandı: hüquqları pozan müsəlman, onu dəstəkləyən müsəlman, bunlara susub özcə işi ilə məşğul olan müsəlman və pozulan hüquqların müdafiəçisi olan müsəlman.
Əsl müsəlman zülm edə bilməz, əsl müsəlman zülmə dəstək dura və ona susa bilməz. Əsl müsəlman ədalətsizliyə və onu pozanlara qarşı çıxan müsəlmandır. Bu siyahının necə müəyyənləşməsi ayrı bir söhbətdir və indi məqsədim bu haqda danışmaq deyil. Mən İlqar bəyi təbrik edirəm. Təbrikimin isə öz məzmunu var.
Nüfuzlu müsəlman olmağın üstünlüyü nədir, bilmərəm. Bir onu bilirəm ki, müsəlman dünyası indi nüfuzlardan xeyli əziyyət çəkir. Təbii ki, bəzi yaxşı işlərin məhz nüfuzla görüləcəyini anlaya bilməyəcək birisi deyiləm. Yaxşıların da, düzlərin də nüfuzlu olması faydalı və lazımdır. Bu, öz yerində. Mən isə İlqar bəyi həm də hüquq müdafiəçisi kimi o siyahıya düşməsi münasibətilə təbrik edirəm. Bir din adamının hüquq müdafiəçisi olması indiki reallıqda xüsusi bir haldır və xüsusi hörmətə layiqdir.
Haqq məsələsi mücərrəd deyil, haqq məsələsi real həyatda insanın qarşısına özünün və başqalarının haqq və hüquqları kimi ortaya çıxır. Bu da elə insan haqları, onların qorunması deməkdir. Məhz bu amili nəzərə alsaq, insan haqlarının müdafiəsi hazırkı dövrdə müsəlman dünyasına və bir müsəlmana çox yaraşır, çünki buna çox böyük ehtiyac var.
Bu gün müsəlman dünyasının özündə də tez-tez sual verirlər ki, niyə müsəlman ölkələri inkişaf edə bilmir. Bu sualı harada verməyiblər ki?! Amma yalnız azadlıqların və hüquqların qorunduğu ölkələr inkişaf edə bilib. Dinindən asılı olmayaraq. Yalnız azad və demokratik ölkələr inkişafın sirrini bilir. Bu, artıq fəlsəfə olmaqla yanaşı həm də elm və təcrübədir.
Bu ilin əvvəlində Avstriyada çox düşündürücü bir hadisə baş verdi. Millətçilər və radikal qüvvələr paytaxtda tikilən məscidin ətrafına yığışıb etiraz aksiyası keçirdi. Tələb etdilər ki, məscid tikilməsin. Sabahısı gün başqa qüvvələr (onlar da müsəlman olmayanlar idi, hətta əksəriyyəti dindar olmayan sollar idi) daha çox adamla yığışıb etiraz etdilər ki, heç kim ölkədəki müsəlmanların haqlarını poza bilməz. Onlar bir gün öncə etiraz edənlərə “yox” dedilər. Məscid tikildi. Yəqin qəbul edərsiniz ki, belə bir ölkə inkişaf etməyə bilməz. Belə ölkədə həyat sevindirici, güvənli və rifahlı olmaya bilməz.
Müsəlman ölkələrinin az qala hamısında isə nüfuzluların məscidin sökülməsi haqda əmrinə qarşı çıxa bilmirlər. Ya da qarşı çıxanların səsi eşidilmir. Qarşı çıxanların əksəriyyəti isə yalnız məscidin sökülməsinə yüngül etiraz edir, sonra gedib ölkəni talayanlara dilmanclıq edirlər. Belə ölkədə isə inkişaf ola bilməz. Belə ölkədə həyat sevindirici, güvənli və rifahlı ola bilməz.
Dinindən asılı olmayaraq, hətta dinsizliyindən asılı olmayaraq hər kəsin birləşə biləcəyi bir dünya var - insan haqları, hüquqlar, ədalətli qanunlar, mülki cəmiyyət... Başqa çıxış yolu yoxdur. Başqa yol heç də yaxşı yerə aparmayacaq. Görürsünüzmü haqların olmadığı cəmiyyətdə azanı da müdafiə etmək olmur. Axı azan yalnız o cür yaranıb. Başqa cür azan yoxdur. Onun mahiyyəti ucadan səslənməsidir. Kilsə zənginə dözürsən, ona da dözəcəksən. Küçələrdəki avtomobil uğultusuna dözdüyün kimi ona da dözəcəksən. O avtomobil ki, hərdən qəza törədib adam da öldürür, amma heç kim onun ləğvini tələb etmir.
Qapalı cəmiyyətdə isə din kiminsə əlində alətə çevrilə bilir, deməli, onun özü də azad olmur. Ona görə də azad olmayan cəmiyyətlərdə tiranlara, padşahlara, prezidentlərə qarşı çıxmaq dinə və Allaha qarşı çıxmaqdan da çətindir. Azad cəmiyyətdə heç kimi fərqli səsləri boğa bilmir. Üstəlik, azad cəmiyyətin adamları bundan qıcıqlanmır. Əksinə, onların fərqli səslərdən həyatın və dünyanın harmoniyasını seçməyə heyi çatır, əsəbi dözür. Bəziləri elə başa düşür ki, azad cəmiyyət dindən azadlıqdır. Amma azad cəmiyyət dinə də azadlıq verir...
İlqar bəyi təbrik edirəm!

678 dəfə baxılıb