HEPİMİZ DOMUZ QRİPİYİZ!

	30 iyul 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

HEPİMİZ DOMUZ QRİPİYİZ!

Əslində adam bu mövzuda nəsə zarafat etməyə də qorxur. Necə deyərlər, düşər-düşməzi olar. Ağzında donuz deyirsən, bir də gördün donuzluğu tutdu, gəlib yapışdı yaxandan. Onda yazdığın köşənin hər cümləsi qızdırmalı şəkildə bir-bir boğazından gələ bilər. Amma yazmamaq da olmur. Şair demiş, deməsəm ölləm...

Məmləkət heç vaxt olmadığı kimi ayağa qalxıb, bir səfərbərlik, bir təlaş... Rəsmi qurumlar səhər donuz qripi ilə oyanıb, axşam da elə onunla yatırlar. Görülən profilaktik tədbirlərin də biri beş qəpikdən. “Donuz” peşman olub kandardan başını içəri salmağa. Məmurlar, nazirliklər ona elə “xoş gəldin” deyiblər ki, heyvancığaz lap kövrəlib. Demək belə, nələr edilib? Səhiyyə Nazirliyinə xəstəliklə mübarizə üçün büdcədən əlavə vəsait ayrılıb. Bu pulla onlar guya ki, kütləvi yerlərdə dezinfeksiya işləri aparıb, əhalini maarifləndiriblər. Dedim axı, guya. Daha sonra bəzi müəssisə və təhsil ocaqlarında bir neçə günlük tətil elan edilib - dezinfeksiya üçün təbii ki. Ardınca donuz qripi ilə bağlı broşüralar hazırlanıb paylanıb. Hələ bu harasıdır? Məlum olub ki, hətta bu bəla ölkəyə gələndən bəri tibb müəssisələri də gücləndirilmiş rejimə keçib, hər bir yerli poliklinika qeydiyyatda olan şəxslərin ərazi üzrə yoxlanılmasını aparıb. Bir sözlə, xəstəlik gələndən poliklinikadakı həkimlər həyəcandan gecə də yatmayıblar. Sadaladıqca adamın nəfəsi kəsilir, edilən bunca “fədakarlıqlar” qarşısında isə dəsmal çıxara bilmirsən...
Düşünməyin ki, yenə müxalifətçiliyimə salıb, hər işə bir qulp qoymağa çalışıram. Sadəcə, görünən kəndə bələdçilik etməyə ehtiyac yoxdur. Gəlin faktlardan danışaq - Azərbaycanda neçə nəfər sözügedən xəstəliyə tutuldu? Son məlumatlara görə, sonuncu xəstə də artıq evə buraxılıb və inşallah siyahıya yeni birisi əlavə olunmaz. Amma bu arada apteklərdə yenə qoruyucu maska tapılmır. Səhiyyə Nazirliyi isə orda reyd keçirərək, belə neqativ hallara yol verənlərin fəaliyyətini bir neçə günlük dayandırıb. Yəni, bu işə bir quş - çünki cəza-məzanın sadə vətəndaşa heç bir aidiyyatı yox. Kimsə kiməsə görüm-baxım edib, “toçka”sını açacaqsa, bundan bizə nə? Bu arada olan virusa yoluxduğu üçün yox ha, maska, vaksin tapmadığı üçün panikaya düşüb xəstələnənlərə olacaq. Vaksin demiş, gözünüz aydın - bu ayın sonunda Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatı Azərbaycana pulsuz vaksinlərin ilk partiyasını gətirəcək. Bu nə operativlik, bu nə humanistlik? Ağzımızda deyirik, artıq sonuncu xəstə evə buraxılıb, bunlar hələ ayın axırında tərpənəcəklər. Nooldu, bəs biz çay keçməmiş çırmananlardanıq?
Bütün uşaqlar xəstələnib, dərsdən qalmağı xoşlayırlar. Hətta vaxtilə bizim sinifdə təbaşir suyu içib, süni qızdırma yaradan balaca mendeleyevlər də vardı. İndi görülən o süni işləri də nəyə görəsə sinif yoldaşlarımın keçmiş kələklərinə bənzədirəm. Həkimlərin o məşhur sözünü yəqin bilirsiniz - tibdə xəstəlik yox, xəstə var... Adam hərdən donuz qripinin əlamətləri sadalananda təəccüblənmədən keçə bilmir: bütün bunlar dədə-baba qripinin, soyuqdəymənin əlamətləri deyilmi? Əminəm, indi sətəlcəmdən, adi qripdən dünyasını dəyişənlərin sümükləri sızıldayır. Niyə bizim ölüm xəbərimiz manşetlərə çıxmadı, xəstəliyimiz barədə bir sətir də olsa yazılmadı deyə. Axı hamımız nə vaxtsa bu əlamətlərlə, amma qrip-soyuqdəymə adlyla yataqda sürünmüşük? Onda niyə belə panika yox idi?
Bu arada “mırt” da olsa, yazacağam. Ötən gün siyasətçilər arasında kimin donuz qripinə qarşı qorunması, iynə-filan vurdurması ilə bağlı sorğu keçirilib. İqtidarı təmsil edənlərin açıqlamasından məlum olub ki, bu məsələdə ehtiyatlıdırlar, az-çox qorunurlar. Müxalifətyönlülər isə bir qayda olaraq müxalifətçilik ediblər, özü də bu dəfə iqtidara yox, H1N1-ə qarşı. Yəni, adamlar hər şeyə müxalifətdə dayanırlar, türkün sözü, “bazara deyil, məzara qədər” müxalifətçidilər.
Qayıdım sözümün canına. Biz nədənsə bu virusa yaman öyrəşdik. Türkiyəli şair-şoumen Yılmaz Ərdoğanın bir şeiri var. Deyir, “bən seni deyil, senin beni seve bilme ehtimalini sevdim”. İndi onun sözü olmasın, biz də donuz qripi olma ehtimalını sevmişik. Bütün həyatımız, yaşam tərzimiz, hətta dolanışığımız o Allahın zəhləsi getdiyi heyvanın yaydığı virusa köklənib.
Necə deyərlər, hepimiz domuz qripiyiz... Öz aramızdı, deyəsən, heç sağalmaq da istəmirik. Niyə? Sadəcə, sərf eləmir...

241 dəfə baxılıb