UĞURLARIN GƏZMƏSİ | Yeni Müsavat

	11 mart 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Zamin HACI
zaminhaci@gmail.com

UĞURLARIN GƏZMƏSİ

Yaxud gəzəyənliyi

Təzəlikcə bizim qəzetdə bir yazı oxudum, əslində qəmli mövzuda idi, ancaq məni gülmək tutdu (Öncə “gic gülmək” yazmaq istədim, təvazökarlığım imkan vermədi. Həm də açığı, bir az şərəfimə toxundu. Zəlimxan Yaqub “Şərəf” ordeni alandan bəri məndə bu ali duyğuya qarşı xüsusi qıcıq yaranıb).

Bu uzun girişdən sonra - biz də qəzetdə ayrılan yeri nə iləsə doldurmalıyıq da - həmin tragikomik yazının qısa məzmununu yadınıza salım. Hövsanda keçən ilin oktyabrında əlillər və şəhid ailələri üçün tikilmiş çoxmənzilli yaşayış binasının açılış törəni oldu, prezident İlham Əliyev də törənə qatılmışdı. Üstündən üç ay keçməmiş həmin binanın problemləri üzə çıxıb, sakinlər də bunları qəzetimizə danışıblar.
Məsələn, deyirlər ki, binanın sanitar qovşağı biabırçı durumdadır, elə ilk gün suyu açanda qopub tökülüb. Həm borular, həm kafellər. Heç su da binaya vaxtlı-vaxtında gəlmir, sutkada bir dəfə verilir, özü də pas içində. İşıqlar tez-tez sönür, qaz isə ümumiyyətlə gəlmir, yazıq sakinlər çimmək üçün paytaxtın (adam Bakıya da, Vaşinqtona və Londona da paytaxt deyəndə ağzının əyilmək təhlükəsi ilə üzləşir) başqa yerlərində yaşayan qohumlarının evinə gedirlər. Binadakı mənzillərin əlil və şəhid ailələrinə pulsuz, dövlət büdcəsi hesabına verildiyi reklam edilsə də əslində ev yiyələrindən hər otaq sayına görə rüşvət alınıbmış.
Açıq desəm, bu kimi faktlar mənim diqqətimi elə də çəkmədi, hamımız bu ölkədə “yaşayırıq”, sosial problemlərlə kimsəni təəccübləndirməzsən. Yazıda ən maraqlı hissə binanın açılış törəni və ondan sonra baş verənlər haqda idi.
Sən demə, İlham Əliyev ora gələndə iki mənzili mebellə, televizor-filanla təchiz ediblər, ona göstəriblər, prezident gedəndən sonra isə əşyaların hamısı yığışdırılıb. Bu hələ harasıdır? Binanın qarşısında sakinlərin istirahəti üçün iki “besedka” (hesab edək ki, dilimizdə bunun adı söhbətgahdır) qurulubmuş, prezident gedəndən sonra söhbətgahın birini söküb aparıblar.
Çox ilginc məsələdir, türkün sözü. Bu praktikanı yapokratiyanın bütün tədbir və aksiyalarına tətbiq eləmək lazımdır. Məsələn, tutalım, prezident haradasa körpü açılışına gəlmişdir, lent kəsmişdir. Prezident gedəndən sonra körpünü yığışdırıb başqa yerə aparmaq olar, təzədən prezident dəvət edilər, lent kəsər, televizorda göstərilər və sairə. Artıq xərc çəkməyə nə ehtiyac var? Körpüləri elə “Leqo” oyuncaqları üsulunda, açılıb-yığılan mexanizmlə tikməliyik, söküb daşıyanda əziyyət olmasın. Hazırda mən yeraltı keçidləri də daşınan etməyin üsulu üzərində çalışıram, tapan kimi yazacağam.
Yaxud fəvvarələri böyük beton lövhələr üzərində qayırsalar, açılışdan sonra onları da yük maşınlarına qoşub, buksirlə dartıb başqa ərazilərə aparmaq olar. Hər bir tikinti-quruculuq sahəsində bu metodun yeri var. Heykəl qoyulmasından tutmuş taxta peçenye sexlərinin açılışına qədər. Hər şeydən bir dənə qayırırsan, sonra daşıyıb müxtəlif yerlərdə göstərirsən. Səyyar şəkildə. Mən bunu səyyar dövlətçilik adlandırardım.
Bəzi uzaqgörən nazirlər bu siyasəti öncədən hiss etmişdir. Nəqliyyat naziri Ziya Məmmədovun tabeliyindəki obyektlərdə bu səyyar siyasət çoxdan tətbiq olunur. Məsələn, bir yolun asfaltını qaşıyıb, əridib aparıb başqa yola təzə asfalt adı ilə basırlar. Çində, Tailandın cəngəlliklərində fil peyini daşımaq üçün istifadə edilən yük maşınlarını gətirib Azərbaycanda adam avtobusu kimi sürürlər. Bu saat Bakı küçələrində belə geydirmə avtobuslardan at ilxısı, köpək sürüsü kimidir, birinin markası “Şaolin” adlanır, minənlər varsa, bilir mən nə deyirəm.
Bir nəfər də tapılsaydı, mənim əvəzimə yazardı, siz də elə bilərdiniz mən yazıram. Necə fikirdir? Ya bəlkə mən köhnə yazılarımı götürüm təzədən qəzetə verim?

808 dəfə baxılıb