MİLLİ STRATEJİ QARANLIQ

	11 mart 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Zamin HACI
zaminhaci@gmail.com

MİLLİ STRATEJİ QARANLIQ

İşıqlar qəflətən keçəndə mən Milli Strateji Tədqiqatlar Mərkəzinin sədri Natiq Mirinin dəhşət saçan açıqlamalarını oxuyurdum. Bəy deyirdi ki, Azərbaycanda Qarabağı azad eləmək üçün hərbi yola əl atmaq yönündə çox ciddi hazırlıqlar gedir.

Qar yağırdı, çovğun pəncərədə vıyıldayırdı, elə zənn edirdim ki, bu saat Murov dağlarındayam, Natiq bəy bir təpəliyi, mən o biri yüksəkliyi, canım sənə desin, Səfər Əbiyev də hansısa çökəkliyi almaq üçün hücuma keçirik. Qan su yerinə axır, lakin biz vətən yolunda canımızı qoyuruq, hərdən Daşkəsəndəki əsgərlər kimi bir-birimizi də gülləyə tuturuq ki, canımız qızışsın, axı erməni köpəyoğlu qorxudan başını da qaldıra bilmirdi.
Qaranlıq da elə hücuma hazırlığın bir hissəsiydi, biz ölkəmizin işıqlarını söndürmüşdük ki, alçaq ermənilər arvad-uşağın gizləndiyi şəhərlərimizi topa tutmasın. Qaranlıq bizim düşmən üzərində vahiməmizi daha da artırırdı. Sonra arvad-uşaq qaranlıqdan qorxub ağlaşmağa başladı, mən də gerçək həyata qayıtdım, gördüm hələ Bakıdayam. Yoxsa, əziz canım üçün, bu saat İrəvana yaxınlaşırdım.
Ehh... Uşaqlar imkan vermir ki, qəhrəmanlıq edəsən. Onlara heç cür başa salmaq olmur ki, sutkalarla davam edən qaranlıq, soyuq bizim gələcək gözəl günlərimizin qaranquşlarıdır, analoqu olmayan inkişafımızın təzahürüdür, ümumi daxili məhsulun artım göstəricisidir.
Deyilənə görə, 5 fevralda səhərdən bütün ölkə çovğunun əlində girinc qalanda, elektrik xətləri çürük sap kimi qırıq-qırıq olanda, yollar buz bağlayıb pulsuz xokkey meydançasına dönəndə, çörək yoxa çıxanda fövqəladə hallar naziri Kəmaləddin Heydərov fövqəladə vəziyyət elan etmək fikrinə düşübmüş. Hətta elan eləyib də, ancaq bunu camaata çatdıra bilməyib. Ancaq evdəkilərə deyə bilib, özü də bürünüb oturub içəridə. “Azərenerji”, Bakı Şəhər İcra Hakimiyyəti və “Bakıelektrikşəbəkə” isə qışa tam hazır idi - hamısı öz idarəsində hazır şəkildə donmuşdu, daşdan səs çıxırdı, onlardan yox.
Bir nəfər isə bizim evə zəng vurub soruşdu: “Bura işıq idarəsidir? Mənə 109-dan bu nömrəni verdilər”. Mən də vətəndaşı narahat eləməmək üçün dedim ki, bəli, işıq idarəsidir, bu saat gedirəm qırılan xətti bağlamağa.
Gerçək sözümdür, belə fikrim var idi. Bəzi dostlarla zəngləşmişdim, əynimizi qalın geyinib elektrik xəttinin qırılan yerini bərkitməyə yollanmaq fikrindəydik, əgər işıq dünən nəhayət yanmasaydı. Yoxsa bu nə sistem, dövlət idarəçiliyidir ki, qotur bir elektrik xəttini iki sutka yerinə bağlaya bilmirlər?
İşığın kilovattını 6 qəpik ediblər, ancaq elektrik xətlərini normal məftillə çəkmirlər. “Azərenerji”nin prezidenti Etibar Pirverdiyevə Bayılda uzun Bayraq qülləsi tikməyi tapşıran hakimiyyət paytaxtı elektriklə təmin edən üç xətdən ikisinin çürük tuman bağı kimi qırılmasının hesabını soruşacaqmı? Axı tuman düşəndə dövlətçilik lüt qalmışdı, ayıbı tamam ortada idi. Çətin ki, hesab soruşan olsun. Qaranlıq daha sərfəlidir.
Bəli, elə ki, işıqlar uzun sürən həsrətdən sonra yandı, bütün camaatın üzünə inanılmaz sevinc qondu. Bu hakimiyyətin uzun müddət qalmasının bir sirri elə bundadır - camaatı elə günə qoyurlar ki, sonra “itiyini tapanda” şadyanalıq edir, çalıb-oynayır. Yetimi sevindirməyə nə var... Məsələn, bu iki gündə qazı gələn paytaxt sakinləri Rövnəq bəyə saysız duaçı oldular, axı qaz da kəsilsə nə edə bilərdik? Yaşa, Rövnəq bəy, yaşa! Ümidimiz yalnız sənədir. Bəlkə elektriki də ona versinlər?
İki sutka nənəmizdən qalma qalın yorğana bürünüb orta əsrlərdəki kimi yaşadıq. Nostalji olduq. Camaat mehribanlaşdı, nağıl oxudular, dastan gecələri keçirtdilər... Aylarla bir-birini aramayan neçə qohum-qardaş zəngləşdi, dərdləşdi.
Prezident isə bu vaxt Münhendə təhlükəsizliklə bağlı konfransda iştirak edirdi. Biz təhlükəsizliyimizə görə ən çox ona minnətdarıq.

845 dəfə baxılıb