ÖLMÜŞDÜ HİPPOKRAT...

	05 fevral 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

ÖLMÜŞDÜ HİPPOKRAT...

Həkimləri ifşa etmək biz jurnalistlərin sevimli mövzusudu. Köşə yazırıq, xəstəxanalarda projelər gerçəkləşdirib ört-basdır edilən gizlinləri üzə çıxarırıq... Bunu qısaca durum düzəlsin deyə öz həyatımız uğrunda mübarizə də adlandıra bilərik. Mübaliğəsiz-pafossuz. Xeyri olurmu deyə soruşacaqsınızsa bəri başda deyim ki, yox. Amma niyəsi bizi aşan məsələlərdir.

Qısa müddət öncə mətbuatda hay-küy qalxdı ki, bəs Dövlət Neft Şirkəti Neftçilər Xəstəxanasında çalışan yaşlı həkimlərlə sağollaşmağa hazırlaşır. Qaba dillə desək, sözügedən şirkət sonuncuların “istifadə müddəti” keçdiyini əsas gətirərək cəmiyyətə və Vətənə yararlı sayılmadıqları qənaətinə gəlibmiş. Elə həmin vaxt adının çəkilməsini istəməyən “qoca qurdlar” altdan-altdan kampaniyaya başladılar ki, bəs nə biliriksə elə biz yaşlı həkimlər bilirik, sovet məktəbi keçmişik, indikilər elementar iynəni də vuranda sonradan minlərlə fəsad çıxır . Kəsəsi, “biz nə qədər qoca olsaq da, dəyərik min cavana” söhbəti. İlk baxışda çoxlarının ağlına batan məntiqdi. Kim öz ayranına turş deyər düşünməyin, reallıqlar var ortada. Elə mən də onlardan yazacam.
Deməli, ondan başlayaq ki, bu gün adına Tibb Universiteti deyilən bazarda tələbələr ilk bir neçə kursda skelet əzbərləyir, xəstəxana-xəstəxana dolaşıb, xəstələrlə tanış olur, bərkgedən müəllimlərin “ceyran belində”ki zaçot-imtahan sınağından keçir. Və çatırlar ixtisasseçmə mərhələsinə. Türklər demiş, elə dananın quyruğu da burda qopur. Varlı tələbələr ən “yağlı”, imkansızlar isə yetim ixtisasları seçməli olur. Tutaq ki, ginekologiya, cərrahlıq, oftolmologiya... kimi sahələr “papasının gül balaları” üçün nəzərdə tutulub. Cibində ən az 5-6 min manatın olmalıdır ki, hələ bu ixtisasa yiyələnəsən. Və inanın ki, əksəriyyəti qız olan tələbələrin çoxu heç sonradan bu sahə üzrə çalışmırlar. Sadəcə, ər evinə həkim diplomu ilə getməyin azarı hopub canlarına. Bunun onlarla, yüzlərlə örnəyi var ölkəmizdə. Qısqanc və imkanlı ər xanımının “onun-bunun bədənini müayinə etməkdənsə” evdə oturmasına üstünlük verir. Nəticə... Vaxtilə imkanlı bir atanın qızı olduğu üçün həmin o “yağlı”(həm də yararlı) ixtisası imkansız tələbə yoldaşlarından oğurlayan tələbə daha sonra imkanlı kişinin arvadı kimi də hansısa xəstəxanada sırf “adı getsin, stajı olsun” deyə yer “zanit” eləyir.
Optimistliyimizə salıb xəyal edək ki, savadlı tələbə atasının kənddə satdığı mal-qara puluyla istədiyi ixtisası seçdi. Elə bilirsiniz, bununla iş bitir? İxtisasını seçən tələbə daha sonra güclü bir həkim də tapmalıdır ki, onun yanında bu sahənin incəliklərinə yiyələnsin. Elə ən çətini də budur. Birincisi, belə həkimlər azdır, ikincisi isə olanlar da bildiyini heç kimə öyrətmək istəmir. O bir məsəl var e, deyirlər ki, bildiyini heç dədəsinə də vermir, bax o söhbətdi.
Demək, öncə tələbə həmin o həkimin yanında dayanmaq, necə deyərlər, onunla birgə eyni havanı uda bilmək üçün minnətçi düşür, təbii ki, bu kar etmədiyi üçün hər ay razılaşdırılmış məbləğ ödəyir. Yəni, təki məni öyrət, ayda filan qədər repetitor haqqı ödəyəcəm. Mübaliğə etmirəm, özümdən də uydurmuram - bütün bunları həkim namizədi olan çoxlu sayda dostlarımla söhbətdən sonra öyrənmişəm. Bəs bu mərhələdən sonra həkim neynir? Açırmı öz təcrübə və bilik xəzinəsini? Əsla! Dostlarım danışır ki, ən yaxşı halda onlar həmin həkimin çay, çanta daşıyanı, qapısındakı növbəni qeydə alanı, xəstələri qapıdan içəri buraxan “status”u əldə edirlər. Həkim xəstəsinə resepti tələbəsindən gizli yazır, diaqnozu ilə bağlı məlumatı pıçıltı ilə verir, tələbənin bütün suallarını başdansovdu şəkildə cavablayır... Ki, ay aman, birdən bu balaca uşaq gəlib onun çörəyinə şərik olar və o zaman bunun balaları “acından ölər”.
Bu mövzu da əslində dibsiz quyu kimidi. Yazdıqca daha dərinə girir, yazırsan və daha sonra o quyudan çıxmaq çətin olur. Amma bildiyim odu ki, deyəsən indi həkimliyə namizədlər Hippokrat andı içmirlər. Çünki məşhur məsəldə olduğu kimi insana deyəndə inanırlar, and içəndə isə yox. Başın salamatlığı üçünsə ən yaxşısı susmaqdı.
Ağıllı adamlarımızın sözlərinə inansaq, Azərbaycan yeganə ölkədir ki, burada tələbələr müəllimə onlara heç nə öyrətməməsi üçün rüşvət ödəyir. Amma gördüyünüz kimi, hətta pul ödəyəndə də müəllimlər bilik verməməkdə israr edirlər. YAP-çılar demiş, biz analoqu olmayan ölkəyik... Buna nə şübhə?

786 dəfə baxılıb