O Kİ BELƏ OLDU | Yeni Müsavat

	12 fevral 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

O Kİ BELƏ OLDU?

Kür daşıb və ölkəni yenə yas bürüyüb. Acınacaqlı statistikaya hər gün bir yenisi daha əlavə olunur. Son duruma baxanda isə məlum olur ki, düz 40 rayonun ərazisində subasma halları olub, 300-dən çox ev uçub, 2000 ev qəzalıdır, 20 min ev su altında qalıb, 50 min hektar əkin və örüş sahəsini su basıb, Şirvandan 3000 nəfər evakuasiya olunub..." Adamı dəhşət bürüyür, gözünün qabağına “2012-ci il” filminin bəzi kadrları gəlir. Dünyanın sonu çatıb, evlər uçur, insanlar qırılır...

Halbuki Yer kürəsinin bir çox çayları ilə “rəqabətdə” uduzacaq Kürün yaz şıltaqlığından danışırıq. Halbuki neft və milyonlar səltənətində, “fövqəlnazir”i Kəmaləddin Heydərov kimi ucsuz-bucaqsız səlahiyyət yiyəsi olan ölkədə belə hal baş verməməlidi. Halbuki dünyanın halı elə budu - yağış da yağacaq, dolu da. Çovğun da olacaq, çaylar da daşacaq.
Amma dediyim kimi, 21-ci əsrdəyik. Texnika kosmos sürəti ilə inkişaf edir - hər gün bir ixtira, bir yenilik... Bəs niyə belə acizik? Pulumuzu (hökumətin təbii ki-S.T) qat kəsmir, bununla belə gözümüzü yenə də göylərə zilləyib dua edirik... Ki, birdən yağış bir azca çox düşər - yollarda zəlil olarıq. Birdən qar yağar - işıq üzünə həsrət qalarıq. Birdən günəş çox qızar - el-oba quraqlıqdan məhv olar, susuzluqdan quruyarıq. Bu mübaliğə deyil ki. Məmləkət əhli il uzunu təbiətə yalvarıb durur. Yağış duası, qar duası, günəş duası... Artıq heç özümüz də bilmirik ki, göylərdən hansı havanı istəyək...
Və yenə də heç nə dəyişmir. Məşhur filmdə deyildiyi kimi, gəlirlər, yazırlar, gedirlər. Müşavirələrin biri beş qəpikdən. Durumu düzəltmək üçün ayrılan pullardan isə heç danışmıram. Bundan o zərərçəkən kəndliyə nəsə çatırmı? Çətin, çox çətin...
Adam belə mənzərələri görəndə ironik şəkildə də olsa, 20-30 il əvvələ qayıtmaq istəyir. Hər şeyin bir pultun əmrində olmadığı, texnikanın da bu qədər inkişaf etmədiyi (Allah heç qoymasa) illərə... O ki belə oldu?
Qoy onda analarımız yenə də paltarları əldə yuyub, dəmir qazanlarda qaynatsınlar. Səhərlər radionun “soyuz ne ruşimıy, respublik svobodnıx” sədaları altında oyanaq, yenə 15 respublika qardaş olsun, “can” deyib, “can” eşidək. Bir kanal olsun - AzTV. Ekranda yenə Ofeliya Sənanini görək. Həftədə bir dəfə - o da ancaq “Retro” verilişində xarici filmlərə baxaq. Analarımız əti-yağı yenə talonla alsınlar, süd-qatıq ancaq səhər saatlarında “qastronom”larda satılsın. Dondurmanın üzünü də həyətə diyircəkli arabası ilə təşrif buyuran dondurmasatan göstərsin bizə. Analarımız yenə də bizə “moskovski” paltarları MUM-dan, “beşmərtəbə”dəki tanış alverçidən alsınlar. Özü də “altdan” satılsın. Moskvaya ezamiyyətə gedən qohum-qardaşa “tapılmayan şey”lərin siyahısını yazaq. Moskva konfetləri süfrəmizin delikatesi olsun. Bütün məmləkət axşam saat 8-də Rusiyanın birinci kanalından “Qul İzaura” serialına baxıb ağlaşsın... Oktyabryat, pioner, komsomol olaq mümkünsə. Ardıcıl şəkildə. Kənd-kəsəklə danışmaq üçün evdən sifariş verək, sonra da səsimiz eşidilsin deyə bağıra-bağıra hal-əhval tutaq...
Nədi, çox gülməlidi? Əslində xırdaca bir Kür daşması nəticəsində ölkənin fəlakət zonasına dönməsi də bir o qədər gülməlidir. Yaşım az-çox çatır belə müqayisə aparmağa - bilirəm ki, o şanlı sovet illərində belə fəlakətlər olmazdı. Qabaqcıl, zərbəçi... briqadirlər, mütəxəssislər yağışın-qarın qabağında nər kimi dayanardı. Heç kəs də sonra müşavirələr keçirib, ətək-ətək pullar silməzdi büdcədən...
...Hə, bir də. O ki belə oldu? Onda ölkədə də cəmi bir neçə qəzet çıxsın, köşə yazıları da olmasın, hökumət də tənqid olunmasın. Xəyalların ən gözəli bu oldu axı deyəsən... Hökumət üçün təbii ki...

1102 dəfə baxılıb