MƏNFİ YÜKLÜ DƏNİZ...

	09 sentyabr 2010


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

MƏNFİ YÜKLÜ DƏNİZ...

Havada istilik 40 dərəcəyə yavaş-yavaş yaxınlaşırsa, şələ-şüəni yığışdırıb mavi dənizə doğru qaçmağın vaxtıdır. Xəzər kimi şahanə bir xəzinəsi olan millət üçün də bundan yaxşı qurtuluş tapıla bilməz əslində. Amma.... Düşünməyin ki, yenə çimərliklərin natəmizliyindən, oradakı ifrat bahaçılıqdan, sudakı bağırsaq çöplərindən danışacam. Baxmayaraq ki, onların da əslində mövzuya dəxli var, amma bir az uzaqdan. Səbəbinə gələcəm.

Harda qalmışdıq? İstidən təntiyib çimərliyə ayaq basan kimi adamın canına bir elektriklənmə düşür nədənsə. Dənizə girirsən, bir az quma uzanırsan... nəticə dəyişmir ki, dəyişmir. Adama elə gəlir ki, ətrafdakı hər şey elektriklənib. Su da daxil olmaqla. Amma bir az düşünəndə görürsən ki, bu, bədbəxt suyun, havanın yox, ora yığışan paytaxt camaatının mənfi enerji yüküdür. Sizə zarafat gəlməsin, həftə boyu Bakının mənfi enerjisini, gərginliyini, qaçdı-qovdusunu bədənində daşıyan minlərlə insan qaçır dənizin kənarına. Dəniz də ana kimi ha qucağını açsın onlara, hara qədər? Gücü çatarmı?
Yolunuz çimərliyə düşəndə mütləq insan mənzərələrinə diqqət kəsilin, müşahidə edin bol-bol. Əvvəl-axır mən deyənə gələcəksiniz. Məsələn, çimərlikdən ayağını içəri qoyursansa, əlini avtomatik cibinin üstündə saxlamalısan. Yox-yox, cibgirlər hələ ora dadanmayıb, mən işbaz cibgirlərdən danışıram. Sənə yaxınlaşıb, oturman üçün pul istəyəcəklər. Sonra yemək-içmək təklif edəcəklər. Özü də ceyran belindəki qiymətlərə. Adicə örnək - sənin şəhərdə 20 qəpiyə aldığın “Allahın suyu”nu 1 manata sırıyacaqlar. Dilin-dodağın istidən təpiyibsə, çənə-boğaza çıxmayıb, alacaqsan. Bu dəfə də qiymətin bahalığı sənə od qoyacaq. Dondurma, digər xırım-xırda sərinləşdirici vasitələr də onun kimi. Bu bir mənfi yük.
Sonra yanına-yörənə baxacaqsan, cavan oğlanlar bir qayda olaraq, meşəyə çıxmış ovçu ədasıyla daim axtarışdadılar. Təsəvvür edin ki, hətta çimərlikdə də blutzlaşanlar var. Yəni onlar da “iş” başındadılar. Colma-cocuğu suya buraxan qadınlar burda da bir qayda olaraq fəaliyyətlərini dayandırmırlar. Evdən gətirilən yeməkləri yerbəyer etmək, balaları yedirmək, evin kişisinə termosdan çay süzmək, arada tez-tez “ay uşaq, dərinə getmə” deyə bağırmaq... Yəni bu kateqoriyadan olan insanların istirahətinə də bir quş. Dənizə ki gəldin və heç nə düşünmədən ayağını quma uzadıb dincəlmədin. Qaytar o dənizi geriyə... Yaşlılar gün vurmasın deyə canlarının, ailəli kişilər sudan çıxmayan uşaqlarının təlaşında... FHN işçiləri onların yanında yalandır. Xilasedici qayıqları olmasa da, hər an uşaqlarını təqibdədilər. Və deyəsən, elə bu dənizdə istirahət edən yeganə kateqoriya balacalar sayılır. Təbii ki, onların da bütün istəkləri həyata keçirilərsə. Çimərliyə gətirilən meymunla şəkil çəkdir, atraksionlara qatıl, ata min, qatırı çap.... Daha nələr, nələr. Siz əminsiniz ki, bütün valideynlər bu pul tələlərinə düşəcək qədər sadəlövhdülər və ya ümumiyyətlə, bunun üçün pulları var? Demək ki, uşaqların da daim narazı qalma ehtimalları realdır.
İçi mən də daxil olmaqla əksəriyyətin şikayətləndiyi tum çırtlayanlar kateqoriyası var ha. Hərdən düşünürəm ki, onların çimərlikdə bol olması və ümumiyyətlə, orda tum satışının populyarlığı(niyə çips yox, məhz tum, hə? - S.T) səbəbsiz deyil. Repçilər demiş, məqsəd yekdir - stressi aradan götürmək. Dəli kimi, dayanmadan, tez-tez çırtlayırsan və canındakı hirs-əsəb az da olsa çıxır. Mənfi enerjin yerində qalsa da...
Əslində heç kəsi qınayası da deyil. Elektriklənməmizin səbəbi təbiidir. Yaşadığımız beton bina, geydiyimiz sintetika, yediyimiz kimyəvi maddələrlə zəngindi. Televizordan tutmuş, kompüterə, mətbəx alətlərinə... qədər ətrafımızdakı hər şey elektrikdi. Bu elektrik çirkliliyinin arasında sakit, dözümlü, müsbət yüklü qalmaq, gərilməmək mümkünmü? Axırda da olan dənizə olur. Amma neyləyək ki, ayrıca dənizimiz yox. O da məcburən dözəcək. Biz onun çirkliliyinə, yerli-yersiz əsib-coşmasına dözdüyümüz kimi...

198 dəfə baxılıb