BİR LİMAN, BİR DƏNİZ...

	12 fevral 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

BİR LİMAN, BİR DƏNİZ...

Allah bu sinoptiklərə insaf versin. Elə bil bəhs-bəhsə giriblər. Hər gün bir şok açıqlama. “Yaxın on gündə havanın temperaturu 40 dərəcədən aşağı düşməyəcək”. Guya biz qəzetçilər onlardan yaxşıyıq? Dərhal bir eksperti qapazlayıb ona da “əslində havanın gerçək temperaturu 42-43 dərəcədi, amma hökumət gizlədir”, kimi açıqlamaları dedirdirik. Onsuz da göydən od tökülür, bir yandan da belə xəbərlərlə lap ayağımız yerdən kəsilir... Neyləməli, nə etməli suallarına ən ideal cavab isə heç şübhəsiz ki, istirahətə çıxmaqdı. Türkiyəli müğənni Demet necə deyir: “Acilən tatile çıkmalıyım...” Amma hər şey heç də bu mahnılardakı qədər sadə deyil. Azərbaycan insanının istirahəti mahnılara mövzu olacaq romantiklikdən uzaqdır...

Vaxtilə pioner düşərgələri vardı, ata-anamız bizi oralara yollayıb, birtəhər istirahətimizi təşkil edirdi. Bağı-bağatı olanlar da həmçinin. Üzüm tənəyinin altında, ora yığışan qohumlarla pis-yaxşı nəsə dincəlmək mümkün idi. Bunun işdən aldığı putyovka ilə Kislovodskiyə gedəni, həmkarlar ittifaqının hesabına Yessentukidə kefə baxanı vardı. Dediyim kimi, çox şey hökumətin hesabına olduğu üçün, rusun sözü, “darmavoy” istirahət adamın canına yağ kimi yayılırdı. Amma indi belə deyil. Siz Qəbələdə, Nabranda, Xızıda... yeni açılan istirahət komplekslərinin bar-bar bağıran reklamlarına baxmayın. Şahidlər var, zərərçəkənlər danışır - Azərbaycanda istirahət etmək xaricdəkindən baha başa gəlir. Aşağı xidmət, bahaçılıq, minimum lüks, maksimum gərginlik. Elədisə, kasıbın anası ölsün, harada istirahət edəcək? Doğrudanmı ona ancaq Türkiyə telekanallarının maqazin verilişlərindəki “Antalya sahilləri ünlülərlə qaynayır” tipli süjetlərə baxmaq, ya da ki, tətil fotolarını facebookda yerləşdirən cavanlara qibtə etmək qalacaq?
İqlim qurşaqlarının əksəriyyəti bizdə, təbiət bizdə, üstəlik neft də bizdə. Niyə orta statistik azərbaycanlıya istirahət imkanı yaradılmır bu məmləkətdə? Ki, camaat da axın-axın sərhədi aşıb digər ölkələrə gedir?
O gün internetdə rastıma çıxdı. Bir əsr öncə alman diplomatı Aleksander von Villersin tutduğu tətil gündəliyindən maraqlı bir parça yayımlamışdılar. “Çamadanı topla, onu aç, sonra yenidən yığ. O minik vasitəsindən bu birinə min, istidən bişə-bişə mənzil başına çatmağa çalış... Sayğısız qarsonlarla dolu yeməkxanalar, bərbad yeməklər, insanın tüstüsünü təpəsindən çıxaran hesablar... Pul, pul, pul... Belə bir sıxıntıya insan niyə tab gətirir ki?”
Mən oxuyanda şoka girdim. Adam bir əsr öncə - yəni turizmin bu qədər çiçəklənmədiyi, seçimlərin və imkanların bu qədər çeşidli olmadığı dönəmdə yazıb bunları. Amma elə bil bugünkü Azərbaycanı təsvir edib. Pul, pul, pul... Bunun harası istirahət oldu ki?
İstirahətlə bağlı bir müşahidəmi də bölüşüm, bu qaramatlığa son qoyaq. Yəqin ki, tətildə olanların hansı psixologiya ilə davrandığını görmüsünüz. Eyni vaxtda bir çox aktivitəyə qatılmaq, bununla da guya tətilin dadını çıxarmaqdı arzuları. Çox uzağa getməyək, elə dənizdə kiçicik müşahidə aparmağı məsləhət görürəm. Bir çox adamlar eyni vaxtda çimməklə yanaşı, bütün əyləncələrdə iştirak etmək istəyir. Sahilə gətirilən ata minmək, meymunla şəkil çəkdirmək, qayığa minmək, voleybol oynamaq, dürlü-dürlü atraksiyonlara qatılmaq... Yaxşı, bəs bədən bütün gün fəaliyyətdə olacaqsa, bunun nəyi istirahət oldu? Məqsəd həm də onun il boyu qaçdı-qovdusunu azaltmaq deyilmi? Qüsura baxmayın, məncə, istirahət etməyin özü də bir elmdir. Hər adam onun incəliklərinə yiyələnə bilməz.
Etiraf edirəm, qaramat yazı oldu. Amma siz bir bazar günü, 42 dərəcə istidə, redaksiyada oturub köşə yazmaq zorunda qalsaydınız, nələr yazardınız? Səmimi olun, lütfən...

920 dəfə baxılıb