BU DA BELƏ BİR GÜN | Yeni Müsavat

	12 fevral 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

BU DA BELƏ BİR GÜN

Bu gün bizim günümüzdür. Bayramımız, ad günümüz, şad günümüz... necə deyərlər. Qorxmayın, mətbuatın Həsən bəy Zərdabidən başlayaraq keçdiyi ağır, məşəqqətli yol barədə qızıl xırdalamayacam. Sadəcə, bayram günü olduğunu nəzərə alıb, özümə azadlıq verirəm, yəni bir köşədə bir neçə mövzudan danışıb, rəngarəng “bayram süfrəsi” hazırlamaq hüququ.

Başlayaq dondurmalardan. Hər gün qara siyahıya birini salırlar ha, onu deyirəm. Bizim məmləkətdə belə siyahıların heç bir etibarı yoxdur. Çünki kimin əlinin kimin cibində olması bəlli deyil. Bu gün zəhərli olan məhsul sabah qəfildən “yararlı, standartlara cavab verəcək” duruma gələ bilər. İstehlakçı buraxılıb Allahın ümidinə, diribaş, gözüaçıq və ehtiyatlı olmalıdır. Mümkünsə heç nə yeməməli, içməməlidi. Hava bəsidir. O gün çimərlikdən dondurma alanda üzərinə baxdım, istifadə müddəti keçmişdi. Demaqoqluq elədim ki, niyə bunu satışdan götürmürsünüz, birdən mən yox, uşaq alardı və üstünə belə baxmadan yeyərdi, məsuliyyəti kim daşıyacaqdı və sair və ilaxır... Bildiyiniz jurnalist hay-küyü. Satıcı da eləmə tənbəllik, elə mənimki ilə eyni tonda səslə qayıtdı ki, əziyyət çəkin dondurmanı özünüz alın, uşağa niyə aldırırsınız? Sizin canınızın da qayğısına mən qalmalıyam? Sözümə inanın, bax elə belə də dedi. Ümid edirəm, “AER” dondurma şirkətinin rəhbəri Azər Şükürovdan sonra mənimlə dilləşən satıcını da həbs edərlər. Lazım gəlsə, ünvanı verə bilərəm.
Keçək xoşbəxtlik məsələsinə. O məşhur siyahıda adımızın pis yerdə çəkilməsindən hamımız Cəlil Məmmədquluzadə demiş, bir az bikef olmuşuq. Neyçün ki, az xoşbəxt olduğumuz üzə çıxıb. Söhbətə siyasi çalarlar qatmadan demək istəyirəm ki, əslində insan övladı çox çətinliklə xoşbəxt olur. Məsələn, indi bir gənc qızdan soruşsan ki, xoşbəxtlik üçün sənə nə lazımdır? Qayıdıb deyəcək ki, “canımın sağlığı, gözəl ailə, sağlam uşaqlar, normal maddi durum. Bunlar olsa bəsimdir, xoşbəxtliyim üçün böyük şeylər istəmirəm”. Guya bu sadaladıqları çox kiçikmiş. Sağlamlıq - insanlar bunun üçün bəzən sərvətlərini, vaxtlarını, hər şeylərini qurban verirlər. Gözəl ailə - bunu hər adam əldə edə bilirmi? Sağlam uşaqlardan heç danışmıram, çünki günümüzdə buna sahib olmaq yalan olmasın röyadır. Normal maddi durum - güldürməyin adamı, ondan kimdə var ki? Eyni sualı iş adamları, evdar qadınlar, hətta cocuqlara belə versən, “kiçik” adı altında nələr istəyəcəklər, Allah bilir. Odu ki, siyahıda aşağılara düşməyimizin səbəbini başqa yerlərdə axtarmayaq.
Xoşbəxtlik demiş, yay fəslində kimdən soruşsan, normal istirahət edərsə, özünü xoşbəxt hiss edəcəyini deyər. İstirahət imkanları barədə uzun-uzadı yazmaq istəmirəm, belə yazılarla digər səhifələrdə də tanış ola bilərsiniz. Amma söhbət ondan gedir ki, insanlarımızın öz ölkəsində istirahət etməsi müşkülə çevrilib. Baha qiymətlər, aşağı xidmət, işbazların “kimi atım, qabağa düşüm” psixologiyası. O gün bir turizm şirkətiylə danışdım, bir günlük, heç bir şəraiti olmayan, quru divarı adambaşına 25 manata verdiklərini öyrəndim. “Heç olmasa kondisioneri varmı” soruşdum, “25 manatlıq evdə kondisioner olar?” cavabını aldım. Təsəvvür edin, sizə bir günlük quru divarı, döşək ağı belə olmayan çarpayını 25 manata sırıyır və kondisioner istəyinizə rişxəndlə yanaşırlar. Hələ mən yerli istirahət mərkəzlərində hər şeyin iki-üçqat baha olması faktından danışmıram. Bunun da sadə məntiqi var - kibrit satışının belə monopoliyaya alındığı ölkədə istirahət mərkəzləri də istisna deyil. Və işbazların bir prinsipi var - bu üç ayda kimi nə qədər bacarıramsa, soyub soğana çevirim. Gerisi Allah kərim. Yəni istirahət mərkəzinə daha çox adam cəlb etmək üçün endirimlər etmək, əlavə üstünlüklər yaratmaq yox, sadəcə, “kimi atım, qabağa düşüm” psixologiyası ilə davranmaq. Ona görə də yerli istirahət mərkəzləri seyrək, orda istirahət edənlər isə qiymət yanğınından tərləmiş durumda. Kaş ki, Türkiyəyə bilet daha ucuz olsaydı, deyilmi?
Bax, biz belə rəzil bir ölkədə yaşayırıq. Sonra da deyirik ki, bu gün bayramdır. İldə bir gün, həftədə bir gün... keçirilən belə saxta bayramlara kimin ehtiyacı var ki?

828 dəfə baxılıb