EVLƏRİ KÖNDƏLƏN YAR

	12 fevral 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

EVLƏRİ KÖNDƏLƏN YAR

Bu mənzərəni heç sevmədim. Redaksiyalarda başlanan mənzil bölüşdürmə söhbətlərini, dartışmalarını, “mənə səndən daha çox lazımdı” kimi didişmələri. Bu dəqiqə hansı redaksiyaya qulaq falına çıxsaq, eyni söhbətləri duyacağıq. Jurnalistlər pusquda, ev alanlar siyahısına düşmək üçün vasitəçi axtarışında, bir sözlə intizarda...

Bu mənzərəni heç sevmədim. Bu və ya digər qeyri-hökumət təşkilatından mükafat alan jurnalistlər daha utancaq, daha ehtiyatlı, daha səssiz. Sanki gözükölgəli kimi. Siz “mən bu mükafatı haqq etmişdim, heç kəs dədəsinin cibindən çıxarıb mənə pul verməyib ki” deyə özlərinə haqq qazandırdıqlarına baxmayın. Özləri də bal kimi fərqindədilər ki, adı qeyri-hökumət, əslində isə hökumətin təşkilatından pul mükafatı almaq qələmləri korşaldır, zəiflədir.
Jurnalistlərə ev tikiləcək vədi mətbuata sanki bomba kimi düşdü. Mübaliğəsiz, hərə bir tərəfə pərən-pərən səpələndi. İstəsəniz bunun adını “ehtiyac qul edər qəhrəmanı” haqq-hesabı qoyun, istəsəniz, “üzümü ye, bağını soruşma”. Gurultulu-gurultulu köşələr yazan qardaş-bacılar “niyə də olmasın” deyib, hələ bir kərpici də qoyulmayan binaya alıcı gözü ilə baxmağa başladılar. Və əsaslandırma: “Neçə ildir mətbuatdayam, bir evi də haqq etmirəm? Hökumət öz cibindən vermir ki?” Birincisi və ən önəmlisi, hökumət məhz elə öz cibindən verir. Düzdü, büdcənin puludu, doğrudur, vergilərin, neft pullarının hesabına yığılıb, amma sonucda onun kassasındadı da, bizimkində deyil ki. Demək, kassanın açarı da onun cibindədi. Demək ki, kimin cibindən çıxır bu pullar?
Qaldı “mən bir evi haqq etmirəmmi?” dilemmasına. Təbii ki, mətbuatda illərdir külüng çalan, vicdanlı birisi normal bir evi haqq edir. Amma kaş ki, bunda hökumətin iştirakı olmayaydı. Məsələn, yazdığımız səs-küylü bir reportaja görə qəzetimizin satışı göydə uçaydı, o yazıya görə redaksiyadan neçə min dollar mükafat alaydıq. Məvacibimiz Türkiyədəki kimi(ən azı) 15-20 min dollar olaydı. Banklardan sivil ölkələrdə olduğu kimi lap kredit götürüb ev alaydıq. Bir-iki ilə də onu ödəyib, həyatımıza davam edəydik. Çalışdığımız qəzetə reklam yağış kimi yağaydı, bu da qonorarımızı iki-üçqat artıraydı. Daha Hacıbala ürəyi istəyəndə qəzetin satışına əngəl yaradır deyə belimiz qırılmayaydı. Reklam alacaq qəzetlərin siyahısını Prezident Administrasiyası yox, elə şirkətlərin özü müəyyənləşdirəydi. Yoxsa ki, 99,9%-i “vozvrat” olan qəzetlər reklam dənizində üzdüyü halda, əldən-ələ gəzən qəzetləri “qara siyahı”ya salmayaydılar.
Alaydı, artaydı, düzələydi... Felin arzu forması. Təbii ki, bunlar baş vermədiyi üçün indi ortada heç də xoşlanmadığımız mənzərə yaşanır. Özü də bu hələ harasıdı. Əsl qırğın o jurnalistlər binasının ilk daşı qoyulanda, siyahılar hazırlananda qopacaq. Basabasdan ayaq altında qalanlardanmı deyim, redaksiyadaxili intriqalardanmı, jurnalistikadakı düşmənçilik ab-havasındanmı. Daha jurnalistlər müxalifət-iqtidar düşərgələrinə yox, ev alanlar-ala bilməyənlər olaraq iki hissəyə bölünəcəklər. Onsuz da bu günə qədər güc-bəla ilə, hansısa səbəbdən bir araya gələn bir ovuc jurnalist artıq bir-birinin üzünü görmək istəməyəcək.
Məsəli bizdən uzaq, yadınızdadırsa, məşhur Stepanakert zəlzələsi ilə bağlı tarixçilər deyirdilər ki, bu, düşmən ölkədə vətəndaş müharibəsinin qarşısını almaq üçün süni şəkildə yaradılıb. Yəni, zəlzələ olmağına zəlzələdir, amma təbiətin şıltaqlığı yox, alimlərin icadıdır. Məqsəd də insanları bir-birinə yaxınlaşdırmaq. Yenə də təkrar edirəm, məsəli bizdən uzaq, amma bu ev söhbəti də elə həmin süni zəlzələyə bənzəyir. Bir fərqlə - məqsəd jurnalistikanın daşını daş üstündə qoymamaq, qələm əhli arasında əsl vətəndaş müharibəsi yaratmaqdır.
Pessimizmimə görə üzrlü sayın, amma yalançı ola bilmədim. Mən bu prosesi belə görürəm.
Dilimizdə çox gözəl bir alqış var - evin tikilsin. Bütün canlılar yuva özləmi ilə yaşayır. Qışda soyuqdan, yayda istidən qorunacaqları məkan üçün bütün bəşəriyyət var gücü ilə çalışır. Amma kaş ki, sözü-söz üstünə qoyub, bəzən “imarət” ucaldan qələm əhli evinin daşını, kərpicini... də özü alıb, özü qura biləydi. Yoxsa ki, başqasının tikdiyi ev evdən daha çox gecəqondu taleyi yaşaya bilər. Gecə tikilər, səhərsə bələdiyyə onu sökmək istəyər. Məsələn, jurnalistin hansısa şuluq yazısına görə.
Bir sözlə, eviniz tikilsin, həmkarlar! Amma özünüz tərəfindən....

853 dəfə baxılıb