DƏRSƏ GEDƏN BİR BAKI...

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

DƏRSƏ GEDƏN BİR BAKI...

Dünən Bakının üzü dönmüşdü. Yollarla, maşınlarla, işə, dərsə tələsənlərlə... bir sözlə, hamıyla inadlaşmışdı. İnsanların maşınlardan daha sürətlə hərəkət edə biləcəyinə inandırmaq istəyirdi, deyəsən, paytaxt əhlini. Maşınların millimetr-millimetr irəlilədiyi şəhərdə insanların da əsəbləri bir tikəydi. Şəhərin bir ucundan digərinə çatmaq üçün su kimi axan saatlar, aləmi başına götürən siqnal səsləri. Şəxsi maşını olanlara azzzca güzəşt edirdi Hacıbalanın Bakısı. Kasıbın eşşəyi nə zaman sağ-salamat qalıb ki?

Avtobus sürücüləri bir daha sərnişin üzü görməyəcək qədər acgöz, metrolar “hardan çıxdı bu qədər adam” ədasında aqressiv. Gülsatanın da üzünə gün doğmuşdu, taksi sürücüsünün də, saç ustasının da... “Gün bu gündür” deyib qiymətləri kim necə, nə qədər istəyirsə artırmışdı. Yaxşı, gün nə gün idi?
Belə baxanda Bakının işğaldan qurtuluş günü. Amma təqvimə görə, həm də “Bilik Günü”. Yuxarıda yazdığım həngamələr ikinciyə görəydi. (Bax, simvolika buna deyərlər - bir tərəfdə işğaldan guya ki, azad olunan şəhər, o biri tərəfdə iflic həyat - S.T.) Tələbələrin, məktəblilərin şəhərə axışdığı bu günlərdə paytaxtın bir çox küçələri təmirdə idi. Birini mən gördüm - Rəşid Behbudov. Digərlərinin adlarını isə taksi sürücüsü sadaladı, yadımda qalmadı.
Yazmaqdan başqa əlimizdən heç nə gəlmir. Bu nə mənzərədir? Belə çıxır ki, Bakıya heç nə yaraşmır, eləmi? Qar yağır, zəlil oluruq, istilər düşür, susuzluqdan qırılırıq, payız gəlir, yağışlar yolları gölə çevirir, yazda bir başqa hoqqa. Eləcə də məktəb “sezon”u. Mən hələ dərs başlayıb deyə start götürən şıdırğı alverlərdən danışmıram, ora qədər gedən yolun məşəqqətini yazıram. Meqapolislərdə tıxac problemi təbiidir, bilirəm. Amma bizimki kimi körpü üstünə körpü, yeraltı keçid üstünə keçid salınan, sarsaq müğənnilər kimi gündə “plastik əməliyyat” keçirən yollarda bu qədər basabas olması nə dərəcədə təbiidir? Körpülərə sərf olunan, bizim cibimizdən gedən pullardan daha çox tıxac saatlarında oranın bomboş olması adamı yandırır. Təsəvvür edin, körpülər bomboş, aşağıda iynə atsan yerə düşməz.
Yollarımız da Bakı Tikiş Fabrikinin keyfiyyətsiz paltarlarını əyninə keçirən balacalar qədər narazı idi. Paltar demişkən, dünən müşahidə etdim - üzünə baxanda yaxınlaşıb öpməyə can atdığın şipşirin məktəbliləri o paltarlar nə günə qoymuşdu, ilahi? Əyri, solğun, keyfiyyətsiz... Sanki bu şəkər balaları çirkinləşdirmək aksiyası keçirilirdi. Əslində elə simvolika da burdaydı - Azərbaycan məktəblisinin geyimi də onun təhsili kimidi. Əyri-üyrü, yapışıqsız, dövrlə ayaqlaşmayan...
Bakını unutmuşdum az qala... Dünən işğaldan azad olunmasının ildönümü idi paytaxtın. Belə götürəndə ad günü. Allah heç kimə elə ad günü qismət eləməsin. İldə bir dəfə doğum günün ola, onda da bəs deyincə söyüləsən, hamı səndən narazı qalsın, arxanca yox, lap elə üzünə pis söz desinlər...
Dünən minlərlə məktəbli, tələbə Bakının təhsil ocaqlarına üz tutdu, şəhərin bir ucundan girib, o biri ucundan çıxdı. Bunların arasında rayondan paytaxta yenicə gələn cavanlar da vardı, titrək baxışları ilə ilk dəfə Bakını başdan-ayağa süzənlər də. Paytaxt onları ilk gün imtahandan keçirdi sadəlövhlüyünə qapılmayın. Guya bərkə-boşa salacaqmış, ilk gün sınağından keçənlərə daha sonra sevgiylə qucaq açacaqmış, bağ belə, bostan belə... İnanmayın, türklər demiş, palavradır.
Məlikməmmədin qaynar quyusu misalı. Bakı bizi hər gün quyunun daha qaynar yerinə doğru sallayır. Zatıqırıq qardaş kimi axırda bir gün kəndiri də qıracaq. Bəs Məlikməmməd kimi işıqlı yol tapa biləcəyikmi? Nağıla inanan yaşımız çoxdan keçib, pessimizmə görə üzrlü sayın...
Bakının ad günü geridə qaldı, bizim də “Bilik Günü”müz. Birimizə təbrik, o birimizə keçmiş olsun düşür.

1039 dəfə baxılıb