PARÇALI BULUDLU | Yeni Müsavat

	25 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

PARÇALI BULUDLU

Adama elə gəlir ki, heç bitməyəcək. Uzandıqca uzanacaq, sıxdıqca sıxacaq, darıxdırdıqca darıxdıracaq səni. Yenə dəqiqələri saatlara, saatları günlərə calayacaqsan. Ta ki, bu zəhrimara qalmış bitənə kimi. O bitənə kimi sən tükənməsən təbii ki...

Bu dönəmi heç sevmirəm. Onsuz da gül vurmuş məmləkətdə indi ağız deyəni qulaq eşitmir. Bir dəli quyuya daş atır, min ağıllı onu gəlib çıxara bilmir. Səslər küyə, uğultuya, şüvənə...verir yerini. Şərə inanmağa meylli olanların kimliyi də bilinir, yanan ocağa benzin tökənlər də. Yüngülvari bir çaxnaşmada hamı qınına qoyduğu silahını çıxarır çünki. Hisini-pasını təmizləyir və atəş! Əmri kimin verdiyinin önəmi yoxdur. Əsas məsələ odur, atəşkəs pozulub. Bəlkə də heç əvvəldən olmayıb.
Hər yeni səhərə gözünü yeni bir qalmaqalla açırsan. Görəsən bu gün nə olacaq təlaşından isə heç danışmıram. Artıq Azərbaycanda “bu gün də dünənin başqa adıdır” aksioması keçərli deyil. Çünki bu günlər dünənlərin daha iyrənc formasına çevrilir get-gedə...Şair necə deyir? Duyğular daha incə, fikirlər daha dərin, ürəklər daha sərin... Yox, təkcə sonuncusu ilə razılaşmaq olur. Ürəklər daha sərin, hətta buz kimi soyuqdur. Bir-birimizə qarşı təbii ki. Qarşımdakının canını daha çox necə ağrıda bilərəmin haqq-hesabını yaddan çıxarmamaq şərtilə...
Telekanallar bəs deyincə maviləşir, qırmızılaşır, bədləşir bu dönəmdə. Üz-üzə dayanan cəbhələr ondan beş-betər. Kimin kimdən acığı-qıcığı varsa, bir-bir çıxır üzə. Ədalət, dostluq, insaf... onlardan isə heç danışmağa dəyməz. Ətin qaynaması misalı. Ölkədə olaylar qaynayır, kəflər(çirk) suyun üzündədir. Kimin kim olduğu dərhal anlaşılır. Hər seçkidə, məmləkət üçün hər önəmli hadisədə nə qədər insan itiririk, bunun statistikasını bilən varmı? Söhbət cismani itkidən getmir, nə dediyimi anladınız.
Razılaşın, bəzi deputatlığa namizədlərin çıxışlarını eşidəndə adamın qulağına pul cingiltisi gəlir istər-istəməz. Kim neçəyə satılıb, kimə satılıb, aşağı yeri olubmu...? Dərhal elə çıxır ki, üzə. Kalkulyatora, çötkəyə belə ehtiyac qalmır. Baxırsan ki, əksəri bir yol tapmağa çalışır “zirvə”yə. Kəsə, hamar, düz, yoxuş... Nə fərq edər, əsas odur, bütün yollar Romaya, bağışlayın, parlamentə aparsın.
Gün də parçalı buludlu başladı. Həmkarlardan biri sms-lə xəbər verdi Şahin Ağabəylinin ölümünü. Bəzən oxucular bizi “öz problemlərinizdən, ağrılarınızdan çox yazırsınız” deyə qınayanda anlamırlar ki, bu itkilərin (cismani və ya mənəvi) hamısı bizim kisəmizdən gedir. Biz itiririk, sıralarımız seyrəlir. Yeni gələnlərin az olduğunu nəzərə alanda təbii ki. Biz seyrəldikcə jurnalist adına oğrular, dəllallar, əxlaqsızlar bürüyür meydanı. Onlar danışır mətbuat adına. Parçalaya-parçalaya gedirlər bizi. Parçalı buludlu olmağımız bu səbəbdən.
Mahnılara, filmlərə mövzu olan “dünyanın son günü” söhbəti var ha. Məncə Azərbaycan da, azərbaycanlılar da həmin gün xoşbəxt olacaq. Çünki həmin gün həqiqətən son gün olacaq və səhər heç kim bu əcaib, iyrənc, çözümü mümkün olmayan... problemlərlə oyanmayacaq. Həyatımızın ən gözəl gününü məhz onda yaşayacağıq. Problemsiz gün... Ondan öncə heç kim özünə əziyyət verib, bütün narahatlıqlarına son qoyulacağını gözləməsin.
Hava da parçalı buludludu, biz də... Bizi bu əhvaldan bəlkə də bir yağış xilas edə bilər. Sakit bir yağış. Çiskinə də razıyıq. Təki göydən yerə nəsə düşsün. Ordan bizə nə gəldi ki, qəbul etmədik? Yağsın, bəlkə bu çirki azca da olsa yuya... Hər şimşəkdən, göy gurultusundan sonra bir yağışı haqq etmirikmi?

926 dəfə baxılıb