MULTFİLM KİMİ... | Yeni Müsavat

	26 may 2012


Onlayn ictimai-siyasi qəzet

Sevinc TELMANQIZI

MULTFİLM KİMİ...

Nağıllarda, multfilmlərdə, uzağı, Yeşilçam kinolarında baş verir belə şeylər. Baş qəhrəmanın başına nə gəlirsə, gəlsin, sonda qalib çıxır. Şimşək çaxanda yandakı ağac yerə yıxılır, amma qəhrəmana heç nə olmur. Fırtına qopur, o, bütün əzmi ilə ayaq üstə dayanmağı başarır. Saysız-hesabsız tələlər qurulur yolunda, amma nə hikmətsə, o həmin tələlərin ya sağından, ya da solundan keçib, qurtulur. Odda yanmaz, suda batmaz...

Hərdən cəmiyyətin halına baxanda adamın yadına bu nağıllar, kinolar, lap elə multfilmlər düşür. Hər gün yeni bir tələ, yeni bir təhlükə, qəsd. İstəyirsən, lap nağıldakı keçəl ol, xeyri yoxdur, hamısından bicliklə qurtulmaq mümkün deyil. Necə deyərlər, dədəm elə bicdi, kündələri sayır, nənəm elə bicdi, kündələri kəsir. 11 mart aksiyasında hökumət həmin “nənə”nin rolunu ifa edirdi. Camaat metroya minirdi, bunlar qatarı aksiyanın keçirildiyi məkana yaxın stansiyada dayandırmırdılar. Tağı müəllimin metrosu da özü kimi idi, burcutmurdu, birbaşa, açıq şəkildə deyirdi, düşə bilməzsiniz. Gənclər bir-birini metronun qabağında gözləyirdi, polis “şəhərdə cüt-cüt gəzmək qadağandır” deyib, onları polis maşınında gəzintiyə çıxarırdı. Gəzmək olmaz, danışmaq olmaz, hətta yerimək olmaz... Son iki günün şüarı bu idi.
Daha bir absurd isə şəhərin bəzi rayonlarında internet klublara polis nəzarəti idi. Kluba gir, amma “Yeni Müsavat”, “Azadlıq” qəzetlərinin, “Azadlıq” radiosunun saytlarına daxil olma. Yəni istəyirsən, erməni saytlarında eşələn, bütün gün çatda erməni qızlarla, oğlanlarla mırt vurub, lap dövlətçilik əleyhinə nəsə yaz, problem yoxdu. Təki ölkənin içindəki qaynar qazana daxil olma, iştirak etmə. Yəni, Sabir demiş, görmə, eşitmə, danışma, üstəlik heç nə qanma. Hələ bu azmış kimi, hökumət sosial şəbəkələrdə gücünü artırmaq üçün ucuz bir variant da tətbiq edir son günlər. Öz adamlarını saxta profillərlə şəbəkəyə qoşur, onlar da azad fikirli gənclərlə şəbəkədə Allah heç qoymasa dost olub, sonra da başlayrlar antitəbliğata. Son bir neçə gündə sizə gələn dostluq təkliflərinə baxın, nə demək istədiyimi anlayacaqsınız.
Bu arada ölkədə özünü sayt adlandıran bəzi media orqancıqları isə bu piketlər barədə bir kəlmə də yazmadılar. Özündə azca cəsarət tapanlar isə DİN-in mətbuat xidmətinin, Bakı Metropoliteninin bülletenlərini yaydılar. Son illər yağışdan sonrakı göbələklər kimi sayı artan, sonu “ia.az” la (informasiya agentliyi) bitən bu orqanların təyinatı adətən belə situasiyalarda məlum olur. Görünüşdə adamlar həqiqətən də xəbər istehsalı ilə məşğul olurlar, amma Cenifer Lopezin əkiz övladları, Pamela Andersonun yançağı fonunda. Ən “reytinqli” xəbərləri isə - əgər buna xəbər demək mümkünsə - “Qadını əldə etməyin 10 qızıl qaydası” tipində olur. Uzaqbaşı da burdan erməniyə barmaq silkələyən (“Qurban olasan ayağımın altındakı hambala” deyən Məşədi İbad kimi-S.T) ura patriotların açıqlamaları. Əslində ölkədə hər dəfə belə çaxnaşmalı situasiya yarananda bu KİV orqanlarının nəyə xidmət etdiyi bir daha aydınlaşır. Onlar xəbərçilik adı altında xəbəri öldürməklə məşğul olurlar.
Pamela dedim, yadıma ötən gün bir əcnəbi ilə bağlı baş verən olay gəldi. “Onunla Azərbaycan” rubrikasında bir italyanla vədələşib, müsahibəyə getmişdim. Adam Bakının ən məşhur italyan restoranının ortaqlarından idi. Restoran da düz “Hyatt Regency” mehmanxanasının qarşısında. Adını yazıb reklam etməyəcəm, sadəcə bu Elio adlı italyanla oturub söhbətə bismillah etmişdim ki, adam qəzetin adını soruşdu (Vədələşərkən desəm də-S.T). “Yeni Müsavat” deməyimlə rəngi ağardı, telefonunu da götürüb, dərhal masadan ayrıldı. Ondan sonra siz sağ, mən salamat. Bir neçə dəqiqə sonra qardaş xəbər yolladı ki, bəs mümkünsə, jurnalist buranı tərk etsin, mən danışa bilmərəm. Arada bir də restoranın mətbəx qapısından gizli-gizli salona baxırdı ki, görsün mən getmişəm, ya yox. Sonradan dostlardan öyrəndiyimə görə, sözügedən restoranın əsl sahibi hökumət məmurlarından biri olduğu üçün Elio müəllimin qara siyahısında da “Yeni Müsavat”ın adı varmış. İtaliya deyəndə adamın gözü qabağına mafiya, sərt qanunlar, vazkeçilməz prinsiplərin insanları... gəlir. Amma Azərbaycana gələn kimi, italyanı süd dağıtmış pişiyə döndərmək, özümüzə oxşatmaq, “sən canın, çörəyimə bais olma” əhvalına kökləmək... Bax bu qədərini gözləmirdim, düzü.
Görürsünüzmü, Azərbaycanda həyat film deyil.... Uzaqbaşı multfilmdir. Ona görə hər şey bu qədər gülməli.

602 dəfə baxılıb